Кистам ман ки зи фармони ту саргардонам ?

کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

Об дар дида ба сад хӯни ҷигари гардонам

آب در دیده به صد خون جگر گردانم

На чунон омадаи ишқат ки ба афсун баравад

نه چنان آمده عشقت که به افسون برود

На чунон рафтаи зи дили сабр ки баргардонам

نه چنان رفته ز دل صبر که برگردانم

Дорам он сабр кигар дар қадаҳам заҳр кунанд

دارم آن صبر که گر در قدحم زهر کنند

Ба сбкдстии таслим , шукри гардонам

به سبکدستی تسلیم، شکر گردانم

Бирав эй носеҳи бидрд ки рӯй дили ман

برو ای ناصح بیدرد که روی دل من

Дар шумор варақӣ нест ки баргардонам

در شمار ورقی نیست که برگردانم

По мазан он қадр эй бода ба хокистари ман

پا مزن آنقدر ای باده به خاکستر من

Ки шабӣ дар қадами шамъ , саҳари гардонам

که شبی در قدم شمع، سحر گردانم

Чанд дар дида ман бошӣ ва аз ҳайронӣ

چند در دیده من باشی و از حیرانی

Гирди офоқ чу хуршеди назари гардонам ?

گرد آفاق چو خورشید نظر گردانم؟

Аз адам чун ба вуҷӯд омадӣ эй умри азиз

از عدم چون به وجود آمدی ای عمر عزیز

Он қадр бош ки ман рахти сафари гардонам

آنقدر باش که من رخت سفر گردانم

Бишинавӣ эй соиб агар қиссаи ширини маро

بشنوی ای صائب اگر قصه شیرین مرا

Пардаи гӯши турои танги шукри гардонам

پرده گوش ترا تنگ شکر گردانم