Ҳрдм аз шавқи адами нолау фарёди занам

هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

На ҳубобам ки гиреҳи биҳдаҳ бар боди занам

نه حبابم که گره بیهده بر باد زنم

Ҷавҳари зотии ман муваҷҷаҳ дарёӣ бақост

جوهر ذاتی من موجه دریای بقاست

Печу хам чанд дарин байзаи фӯлоди занам ?

پیچ و خم چند درین بیضه فولاد زنم؟

Наъли ман пеш муҳӣтаст дар оташ чун сайл

نعل من پیش محیط است در آتش چون سیل

То ба дарё нарасм нолау фарёди занам

تا به دریا نرسم ناله و فریاد زنم

Ин қиёмат ки ман аз ҳастӣ ноқис дидам

این قیامت که من از هستی ناقص دیدم

Нест мумкин ки ба маҳшар дар эҷоди занам

نیست ممکن که به محشر در ایجاد زنم

Чаҳ кушодами з ҷунун шуд ки хирадманд шавам ?

چه گشادم ز جنون شد که خردمند شوم؟

Аз харобот чаҳ дидам ки ба ободи занам ?

از خرابات چه دیدم که به آباد زنم؟

Чеҳраи сохтаи моҳ дилам кард сиёҳ

چهره ساخته ماه دلم کرد سیاه

Май рӯми сайқалаш аз ҳасани худододи занам

می روم صیقلش از حسن خداداد زنم

Чун касе нест ки бории з дилам бардорад

چون کسی نیست که باری ز دلم بردارد

Чун ҷарас чанд дарин қофилаи фарёди занам ?

چون جرس چند درین قافله فریاد زنم؟

Соиби ин замзамаҳо аз сар бидрдӣ нест

صائب این زمزمه ها از سر بیدردی نیست

Ки сало аз нафаси гарм ба сайёди занам

که صلا از نفس گرم به صیاد زنم