Мо баносозӣ абнои замон сохта ем

ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

Вусъати ҳавсиларо меҳри даҳон сохта ем

وسعت حوصله را مهر دهان ساخته ایم

Вақти моро накунад мавҷи ҳаводиси нософ

وقت ما را نکند موج حوادث ناصاف

Мо ба ин силсила чун оби равон сохта ем

ما به این سلسله چون آب روان ساخته ایم

На сари гуфтан ва на завқ шунидан дорем

نه سر گفتن و نه ذوق شنیدن داریم

Бо лаби хомаш ва бо гӯши гарон сохта ем

با لب خامش و با گوش گران ساخته ایم

Нақши умеди ҷаҳон рӯй ба мо оварда аст

نقش امید جهان روی به ما آورده است

То чун ойӣна ба чашми нигарон сохта ем

تا چون آیینه به چشم نگران ساخته ایم

Чун маи иди азизам ба чашми ҳамаи кас

چون مه عید عزیزم به چشم همه کس

То зи алвони нъм бо лаби нон сохта ем

تا ز الوان نعم با لب نان ساخته ایم

Бо гул рӯй ту дар парда назар ме бозем

با گل روی تو در پرده نظر می بازیم

Мо аз он оина бо оинаи дон сохта ем

ما از آن آینه با آینه دان ساخته ایم

Аз мурувват набӯд рӯй зи мо пӯшидан

از مروت نبود روی ز ما پوشیدن

Мо ки бо доғӣ аз он лолаи ситон сохта ем

ما که با داغی از آن لاله ستان ساخته ایم

Ҳаваси бӯсаи зиёд аз даҳани соғари мост

هوس بوسه زیاد از دهن ساغر ماست

Мо ба пайғомӣ аз он ғунчаи даҳон сохта ем

ما به پیغامی از آن غنچه دهان ساخته ایم

Аз ҳам оғӯшии он қомат чун тири хаданг

از هم آغوشی آن قامت چون تیر خدنگ

Мо ба хамёзаи хушкӣ чу камон сохта ем

ما به خمیازه خشکی چو کمان ساخته ایم

Доғи савдои туро дар дили сӣ пораи худ

داغ سودای ترا در دل سی پاره خود

Чун шаби қадари ниҳон дар рамазон сохта ем

چون شب قدر نهان در رمضان ساخته ایم

Ғӯта дар оташ сӯзанда чу пайкон зада ем

غوطه در آتش سوزنده چو پیکان زده ایم

То дили хеши мувофиқ ба забон сохта ем

تا دل خویش موافق به زبان ساخته ایم

Соиб аз калаки суханвар чу Асои Мӯсо

صائب از کلک سخنور چو عصای موسی

Чашмаҳо аз ҷигари санги равон сохта ем

چشمه ها از جگر سنگ روان ساخته ایم