Мо лаби хушки қаноати лаб нон ме донем

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

Даст шустани зи тамаъи об равон ме донем

دست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Дил набандем ба асбоби сбксири ҷаҳон

دل نبندیم به اسباب سبکسیر جهان

Бодпимоиии авроқ хазон ме донем

بادپیمایی اوراق خزان می دانیم

Дар тмошогаҳи ин маъракаи Тифли қариб

در تماشاگه این معرکه طفل قریب

Ҳар ки пӯшади назар , аз дида ва рон ме донем

هر که پوشد نظر، از دیده و ران می دانیم

Чидаем аз ду ҷаҳони домани улфат чун сарв

چیده ایم از دو جهان دامن الفت چون سرو

Ҳар ки аз мо гузарад об равон ме донем

هر که از ما گذرد آب روان می دانیم

Баҳр бардоштан аз хоки мазаллати мо ро

بهر برداشتن از خاک مذلت ما را

Ҳар ки қад рост кунад тир ва синон ме донем

هر که قد راست کند تیر و سنان می دانیم

Фикр дар олами ҳайронии мо муҳаррам нест

فکر در عالم حیرانی ما محرم نیست

Хомширо зи парешон суханон ме донем

خامشی را ز پریشان سخنان می دانیم

Чаҳ фитодааст броиим чу Юсуф аз чоҳ

چه فتاده است برآییم چو یوسف از چاه

Мо ки худро ба зари қалб гарон ме донем

ما که خود را به زر قلب گران می دانیم

Ҳасан аз парда маҳоласт ки ояд берун

حسن از پرده محال است که آید بیرون

Рӯй чун оинаро ба оина дон ме донем

روی چون آینه را به آینه دان می دانیم

Ҳар ки санги раҳи мо грмрўон ме гардад

هر که سنگ ره ما گرمروان می گردد

Дар биёбони талаб , санг Фсон ме донем

در بیابان طلب، سنگ فسان می دانیم

Санг агар бар сари девонаи мо май борад

سنگ اگر بر سر دیوانه ما می بارد

Соиб аз бихбрии ратл гарон ме донем

صائب از بیخبری رطل گران می دانیم