Хези ҷон дар раҳи соҳиб нафасӣ афшонем

خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم

Магар аз синаи ғубор ҳавасӣ афшонем

مگر از سینه غبار هوسی افشانیم

Сарвро нест ҷузи даст фишондани борӣ

سرو را نیست جز دست فشاندن باری

Мо чаҳ дорем ки дар пой касе афшонем

ما چه داریم که در پای کسی افشانیم

Нест дар толеъи мо ҷуръати домнгирӣ

نیست در طالع ما جرأت دامنگیری

Мушти хокӣ ба раҳ додрасӣ афшонем

مشت خاکی به ره دادرسی افشانیم

Ҳаваси маҳмили Лайлӣ гиреҳӣ барбодаст

هوس محمل لیلی گرهی بربادست

Мо ки ҷонро ба навой ҷарасӣ афшонем

ما که جان را به نوای جرسی افشانیم

Шукриро ки ба ширинӣ ҷон ме гиранд

شکری را که به شیرینی جان می گیرند

Чаҳ зарураст ба ком магасӣ афшонем

چه ضرورست به کام مگسی افشانیم

Шарм дорем ки боли чамани олӯдаи хеш

شرم داریم که بال چمن آلوده خویش

Ғӯта но дода ба хӯн дар қафасӣ афшонем

غوطه نا داده به خون در قفسی افشانیم

Чаҳ буд хурдаи ҷони пеши зари гули соиб

چه بود خرده جان پیش زر گل صائب

Ба ки ҷон дар қадами хор ва хасӣ афшонем

به که جان در قدم خار و خسی افشانیم