Чанд дар пардаи дили бода гулнор занем

چند در پرده دل باده گلنار زنیم

эй хуши он рӯз ки май бар сар бозор занем

ای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Чаҳ кунад бо дили дарёии мо ишқи муҷоз

چه کند با دل دریایی ما عشق مجاز

Чаҳ қадари ҷӯш ба як мушти хас ва хор занем

چه قدر جوش به یک مشت خس و خار زنیم

Нашуд аз сбҳаҳу зуннори кушодии мо ро

نشد از سبحه و زنار گشادی ما را

Даст чун зулфи магар бар камар ёр занем

دست چون زلف مگر بر کمر یار زنیم

Соя бо шҳпри иқболи ҳумо густох аст

سایه با شهپر اقبال هما گستاخ است

Хез то даст дар он турра таррор занем

خیز تا دست در آن طره طرار زنیم

Бештар зон ки гузорем дарин роҳи қадам

بیشتر زان که گذاریم درین راه قدم

Гавҳари обиларо бар маҳак хор занем

گوهر آبله را بر محک خار زنیم

Чун сарриштаи оҳанг ба даст дгарӣ аст

چون سررشته آهنگ به دست دگری است

То ба кӣ нохуни беҳуда бар ин тор занем

تا به کی ناخن بیهوده بر این تار زنیم

Дили парешон ва парешонтар азуи зулфи ҳавос

دل پریشان و پریشانتر ازو زلف حواس

Ба чаҳ ҷамъияти хотир дар гуфтор занем

به چه جمعیت خاطر در گفتار زنیم

Сахти азин олами афсурда ба танг омада ем

سخت ازین عالم افسرده به تنگ آمده ایم

Нони худ чанд чу хуршед ба девор занем

نان خود چند چو خورشید به دیوار زنیم

Даҳани тешаи Фарҳод ба хӯн ширин шуд

دهن تیشه فرهاد به خون شیرین شد

Ба чаҳ умед дигар теша ба кҳсор занем

به چه امید دگر تیشه به کهسار زنیم

То гушӯдем назар , ризқи фанои гардидем

تا گشودیم نظر، رزق فنا گردیدیم

Чун шукуфа ба замини пеш ки дастор занем

چون شکوفه به زمین پیش که دستار زنیم

Риштаи ҷозибаи меҳр ба хок афтода аст

رشته جاذبه مهر به خاک افتاده است

Чанд чун шабнами гули хайма ба гулзор занем

چند چون شبنم گل خیمه به گلزار زنیم

Соиби ин он ғазали муршид рӯмаст ки гуфт

صائب این آن غزل مرشد روم است که گفت

Хок дар дидаи ин олам ғаддор занем

خاک در دیده این عالم غدار زنیم