Мо на зон бихброним ки ҳушёр шавем

ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویم

ё ба бонги ҷараси қофила бедор шавем

یا به بانگ جرس قافله بیدار شویم

Мо дар он субҳи баннои гӯш сабӯҳӣ зада ем

ما در آن صبح بنا گوش صبوحی زده ایم

Дар қиёмат чаҳ хаёласт ки ҳушёр шавем

در قیامت چه خیال است که هشیار شویم

Фатҳ бобӣ нашуд ойӣнаи моро зи ҷило

فتح بابی نشد آیینه ما را ز جلا

Нест бесӯрат агар дар таҳ зангор шавем

نیست بی صورت اگر در ته زنگار شویم

Мағзи моро на чунон ишқ парешон карда аст

مغز ما را نه چنان عشق پریشان کرده است

Ки муқайяд ба парешоне дастор шавем

که مقید به پریشانی دستار شویم

Мо ки аз пушти варақ рӯй варақ ме хонем

ما که از پشت ورق روی ورق می خوانیم

Ба ки қонеъ ба ниқоб аз рух дилдор шавем

به که قانع به نقاب از رخ دلدار شویم

Баҳру кон дар назараш чашм тарасту лаби хушк

بحر و کان در نظرش چشم ترست و لب خشک

Ҳасан ӯро ба чаҳ сармоя харидор шавем

حسن او را به چه سرمایه خریدار شویم

Мо ки қонеъи збҳорим ба назораи хушк

ما که قانع زبهاریم به نظاره خشک

Адаб инаст ки хори сар девор шавем

ادب این است که خار سر دیوار شویم

Сармо дар қадами дори фано афтода аст

سر ما در قدم دار فنا افتاده است

Мо на онем ки бар дӯш касе бор шавем

ما نه آنیم که بر دوش کسی بار شویم

Ақл кардааст замини гир чун маркази маро ро

عقل کرده است زمین گیر چون مرکز مرا را

Магар аз гардиши он чашм ба паргор шавем

مگر از گردش آن چشم به پرگار شویم

намешавад аз нафаси сӯхтаи олами торик

می شود از نفس سوخته عالم تاریک

Мо ба ин шавқ агар қофила солор шавем

ما به این شوق اگر قافله سالار شویم

То ба кӣ сарф ба гуфтор шавад нақди ҳаёт

تا به کی صرف به گفتار شود نقد حیات

Соиби он ба ки дигар бар сар кирдор шавем

صائب آن به که دگر بر سر کردار شویم