Ба ҳарфу савти зи бӯсу канор сохта ам

به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته ام

Ба буии гул чу насим аз баҳор сохта ам

به بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام

Таваққуъи хушии дигар аз ҷаҳонам нест

توقع خوشی دیگر از جهانم نیست

Ба вақти хуши ман азин рӯзгор сохта ам

به وقت خوش من ازین روزگار ساخته ام

Ним чу шабнами густохи бори хотири гул

نیم چو شبنم گستاخ بار خاطر گل

Ба хори хорӣ аз он глъзор сохта ам

به خار خاری از آن گلعذار ساخته ام

Ба пой хам набарам дардисар чун бе зарфон

به پای خم نبرم دردسر چون بی ظرفان

зи хӯни дил ба май бехумор сохта ам

ز خون دل به می بی خمار ساخته ام

Ба обрӯии худ аз ақди гавҳарами қонеъ

به آبروی خود از عقد گوهرم قانع

зи баҳри ман ба ҳамин чашмасор сохта ам

ز بحر من به همین چشمه سار ساخته ام

Назар сиёҳ насозам ба марҳами дгарон

نظر سیاه نسازم به مرهم دگران

Чу лола бо ҷигари доғдор сохта ам

چو لاله با جگر داغدار ساخته ام

Ба ман дурӯеи мардум чаҳ метавонад кард

به من دورویی مردم چه می تواند کرد

Ки бо ду рангии лайл ва наҳор сохта ам

که با دو رنگی لیل و نهار ساخته ام

Чу кӯдакон ба тамошои зъбртми қонеъ

چو کودکان به تماشا زعبرتم قانع

Ба ришта аз гуҳари шоҳвор сохта ам

به رشته از گهر شاهوار ساخته ام

Ба ман зи толеъи носоз ғам наме созад

به من ز طالع ناساز غم نمی سازد

Вагарнаи ман ба ғам аз ғмгсор сохта ам

وگرنه من به غم از غمگسار ساخته ام

Магар шавад дили равшани зи ҷисми тираи халос

مگر شود دل روشن ز جسم تیره خلاص

Чу шамъ бо мижаи ашкбор сохта ам

چو شمع با مژه اشکبار ساخته ام

Ба роҳи сайли дарин хокдони зи ҳамворӣ

به راه سیل درین خاکدان ز همواری

Банноӣ ҳастӣ худ пойдор сохта ам

بنای هستی خود پایدار ساخته ام

Ба хӯни зи неъмати алвони оламами қонеъ

به خون ز نعمت الوان عالمم قانع

Чу нофа бо нафаси мшкбор сохта ам

چو نافه با نفس مشکبار ساخته ام

Шавад хамӯш зи трдомнони ситораи ман

شود خموش ز تردامنان ستاره من

Аз он ба сӯхтагон чун шарор сохта ам

از آن به سوختگان چون شرار ساخته ام

Ба пои гуҳари ман чаро ннозди баҳр

به پای گهر من چرا ننازد بحر

Ки қатраро гуҳари шоҳвор сохта ам

که قطره را گهر شاهوار ساخته ام

Тиҳии зснг маломат намекунам паҳлу

تهی زسنگ ملامت نمی کنم پهلو

Чу Кебеки маст ба ин кӯҳсор сохта ам

چو کبک مست به این کوهسار ساخته ام

зи мумсикии фалак аз ман дареғ дошта аст

ز ممسکی فلک از من دریغ داشته است

Ба захми хор агар аз хорзор сохта ам

به زخم خار اگر از خارزار ساخته ام

Аз он ба рӯй замин бор нест сояи ман

از آن به روی زمین بار نیست سایه من

Ки ман ба дасти тиҳӣ чун чанор сохта ам

که من به دست تهی چون چنار ساخته ام

зи бӯсаи сулҳ ба пайғом кардаам соиб

ز بوسه صلح به پیغام کرده ام صائب

Ба ҳарф аз он лаби шукри нисор сохта ам

به حرف از آن لب شکر نثار ساخته ام