Чу шонаи меҳр ба лаб бо ду сад забон зада ам

چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده ام

Ки даст дар камари зулф длстон зада ам

که دست در کمر زلف دلستان زده ام

Дарин бисоти ман он сайли хонаи пардозам

درین بساط من آن سیل خانه پردازم

Ки пушти пой ба маъмура ҷаҳон зада ам

که پشت پای به معموره جهان زده ام

Маро ба кунҷ қафас кист раҳнамо гардад

مرا به کنج قفس کیست رهنما گردد

Ки барқ бар хасу хошок ошён зада ам

که برق بر خس و خاشاک آشیان زده ام

Ба гавҳарами садаф чарх мекунад танагӣ

به گوهرم صدف چرخ می کند تنگی

з аҷз нест ки меҳр бар даҳон зада ам

ز عجز نیست که مهر بر دهان زده ام

Шудааст хори надомати ҷигари хароши маро

شده است خار ندامت جگر خراش مرا

Ба саҳви барги гулигар ба душманон зада ам

به سهو برگ گلی گر به دشمنان زده ام

зи шарм беадабӣ об гаштаам ҳар чанд

ز شرم بی ادبی آب گشته ام هر چند

зи даври бӯса бар он хок остон зада ам

ز دور بوسه بر آن خاک آستان زده ام

Ба зӯри нарми дил осмон наме гардад

به زور نرم دل آسمان نمی گردد

Ва гарна зӯри мукаррар бар ин камон зада ам

و گرنه زور مکرر بر این کمان زده ام

Ҳазар кунед зи захми забони нолаи ман

حذر کنید ز زخم زبان ناله من

Ки ман зи кӯҳи ғами ин теғ брФсон зада ам

که من ز کوه غم این تیغ برفسان زده ام

зи сарди Меҳрии аҳбоб дар риёзи ҷаҳон

ز سرد مهری احباب در ریاض جهان

Тамоми барги сафар чун гул хазон зада ам

تمام برگ سفر چون گل خزان زده ام

зи бас ба тири хаданг ту додаам паҳлу

ز بس به تیر خدنگ تو داده ام پهلو

Чу шери даст ба таркиши з Нитсаатон зада ам

چو شیر دست به ترکش ز نیستان زده ام

Чигуна хӯн начакад аз каломи ман соиб

چگونه خون نچکد از کلام من صائب

Ки такя бар дами шамшер хўнчкон зада ам

که تکیه بر دم شمشیر خونچکان زده ام