зи норавоеи худ ин чунин ки хор шудам

ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

Ба ҳайратам ки чисони харҷ рӯзгор шудам

به حیرتم که چسان خرج روزگار شدم

Дарин қаламрави офати зи нотавонӣҳо

درین قلمرو آفت ز ناتوانیها

Ба ҳар куҷо ки нишастам хат ғубор шудам

به هر کجا که نشستم خط غبار شدم

Ту шод бош ки ман ҳамчуи ғунчаи тасвир

تو شاد باش که من همچو غنچه تصویر

Хаҷали з омадан ва рафтан баҳор шудам

خجل ز آمدن و رفتن بهار شدم

зи ваҳшатӣ ки накарданд оҳӯон аз ман

ز وحشتی که نکردند آهوان از من

Ба ошнои Лайлӣ умедвор шудам

به آشنایی لیلی امیدوار شدم

Ҳамон чу гирд ятемӣ фузуд қимати ман

همان چو گرد یتیمی فزود قیمت من

зи бурдбории худ гарчи хоксор шудам

ز بردباری خود گرچه خاکسار شدم

Намонда буд зи дили ҷузи ғубори афсӯсӣ

نمانده بود ز دل جز غبار افسوسی

зи хоби бихбриҳо чу ҳӯшёр шудам

ز خواب بیخبریها چو هوشیار شدم

Ҳамон зи сӯзани кӯтаҳи назар дар озорам

همان ز سوزن کوته نظر در آزارم

Агарчӣ ҳамчуи масеҳои фалаки сўоршдм

اگرچه همچو مسیحا فلک سوارشدم

Чаҳ ҳоҷатаст ба оғӯши ҳамчуи мавҷи маро

چه حاجت است به آغوش همچو موج مرا

Чунин ки маҳв дар он баҳр бикнор шудам

چنین که محو در آن بحر بیکنار شدم

Ба пушт пост марои ҳамчуи лолаи доими чашм

به پشت پاست مرا همچو لاله دایم چشم

зи дили сиёҳии худ бас ки шармсор шудам

ز دل سیاهی خود بس که شرمسار شدم

Ба ганҷи роҳи набардами дарин хароби обод

به گنج راه نبردم درین خراب آباد

Агарчӣ ҳамчуи забон дар даҳон мор шудам

اگرچه همچو زبان در دهان مار شدم

зи оби ман ҷигари ташна Эй нашуд сероб

ز آب من جگر تشنه ای نشد سیراب

Марои азин чаҳ ки чун гавҳар обдор шудам

مرا ازین چه که چون گوهر آبدار شدم

з ихтиёр мазан дами дарин ҷаҳони соиб

ز اختیار مزن دم درین جهان صائب

Ки ман зи роҳи адаби соҳиб ихтиёр шудам

که من ز راه ادب صاحب اختیار شدم