Ба ҳарфи талхи зи лабҳои ёр хурсандам

به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

Чу тӯтӣон набӯд чашм бар шукр хандам

چو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم

Маро макун зи сари кӯии худ ба хории давр

مرا مکن ز سر کوی خود به خواری دور

Ки ман ба як нигаҳи давр аз ту хурсандам

که من به یک نگه دور از تو خرسندم

Агар алоқа ба маҷнӯн ман надорад ишқ

اگر علاقه به مجنون من ندارد عشق

Чаро аз чашм ғизолон кунад нзрбндм

چرا از چشم غزالان کند نظربندم

Чу сарву беди з бе ҳосилии кифояти ман

چو سرو و بید ز بی حاصلی کفایت من

Ҳамин басаст ки осӯдаи дили зи пайвандам

همین بس است که آسوده دل ز پیوندم

Ба хӯн бигнҳон нест ташнаи ғамзаи ту

به خون بیگنهان نیست تشنه غمزه تو

Чунин ки ман ба висоли ту орзӯмандам

چنین که من به وصال تو آرزومندم

Расидааст ба ҷое ҷунуни ман соиб

رسیده است به جایی جنون من صائب

Ки ҳеҷ каси зи азизони нмидҳди пандам

که هیچ کس ز عزیزان نمیدهد پندم