Ҷамоли Юсуфи азин тира хокдон дидам

جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

Абири перҳан аз гирд корвон дидам

عبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم

Рабӯди хоби туро дар канорам аз мастӣ

ربود خواب ترا در کنارم از مستی

Турои чунон ки дилами хост ончунон дидам

ترا چنان که دلم خواست آنچنان دیدم

Ҷузи ин ки об шудам дасти шастам аз ҳастӣ

جز این که آب شدم دست شستم از هستی

Дигар чаҳ баҳра чу шабнам зглстон дидам

دگر چه بهره چو شبنم زگلستان دیدم

зи шаст соф нашуд тири ростро рӯзӣ

ز شست صاف نشد تیر راست را روزی

Гушоишӣ ки ман аз хона чун камон дидам

گشایشی که من از خانه چون کمان دیدم

Дили гирифтаи ман чун з боғ бигушоед

دل گرفته من چون ز باغ بگشاید

Ки дар гушӯдан дар рӯй боғбон дидам

که در گشودن در روی باغبان دیدم

Баробараст ба айши тамом рӯй замин

برابرست به عیش تمام روی زمین

Ки рӯй хеши барони хок остон дидам

که روی خویش برآن خاک آستان دیدم

Аз он гузашт ба хамёзаи умри ман чу камон

از آن گذشت به خمیازه عمر من چو کمان

Ки ман зи даври гардӣ аз нишон дидам

که من ز دور گردی از نشان دیدم

Миёнаи ватан вғрбтаст бодия ҳо

میانه وطن وغربت است بادیه ها

Манам ки доғи ғарибӣ дар ошён дидам

منم که داغ غریبی در آشیان دیدم

Чу гирдбоди нафас май кашами ғуборолуд

چو گردباد نفس می کشم غبارآلود

зи бас ки кулуфти азин тира хокдон дидам

ز بس که کلفت ازین تیره خاکدان دیدم

Ҷавоби он ғазал ҳозиқаст ин соиб

جواب آن غزل حاذق است این صائب

Баҳор дидам ва гул дидам ва хазон дидам

بهار دیدم و گل دیدم و خزان دیدم