зи абри тарбияти рӯзгори навмедам

ز ابر تربیت روزگار نومیدم

Чу тухми сӯхта аз навбаҳори навмедам

چو تخم سوخته از نوبهار نومیدم

зи васл гул набӯд хорпои чунон навмед

ز وصل گل نبود خارپا چنان نومید

Ки ман зи васли ту эй глъзори навмедам

که من ز وصل تو ای گلعذار نومیدم

Параст аз гул бе хори доман ҳар хор

پرست از گل بی خار دامن هر خار

Дар он чаман ки ман аз навбаҳори навмедам

در آن چمن که من از نوبهار نومیدم

Маро ба олимӣ афкандааст ҳайронӣ

مرا به عالمی افکنده است حیرانی

Ки дар канори зи бӯсу канори навмедам

که در کنار ز بوس و کنار نومیدم

зи чори муваҷҷаҳи дарёии ғами кифояти ман

ز چار موجه دریای غم کفایت من

Ҳамин басаст ки аз ғмгсори навмедам

همین بس است که از غمگسار نومیدم

зи бозгашти гуҳар чун садаф буд навмед

ز بازگشت گهر چون صدف بود نومید

Ман ончунон зи дили биқрори навмедам

من آنچنان ز دل بیقرار نومیدم

Чунин ки бахти ҷФокор дар шикаст ман аст

چنین که بخت جفاکار در شکست من است

Агар гуҳар шавам аз эътибори навмедам

اگر گهر شوم از اعتبار نومیدم

Насим Миср куҷост ёд ман кунад соиб

نسیم مصر کجاست یاد من کند صائب

Чунин ки ман зи диёру зёри навмедам

چنین که من ز دیار و زیار نومیدم