Ба ҳарфу суфи зи лаби меҳр аз чаҳ бурдорам

به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم

Ки пеши теғи ҳаводиси ҳамин сипар дорам

که پیش تیغ حوادث همین سپر دارم

Дарин риёзи ман он андалеби дилгирам

درین ریاض من آن عندلیب دلگیرم

Ки дар баҳори сари худ ба зер пар дорам

که در بهار سر خود به زیر پر دارم

Сипеҳри миҷмару анҷум сапанд ме гардад

سپهر مجمر و انجم سپند می گردد

Агар буруни даҳуми оҳӣ ки дар ҷигар дорам

اگر برون دهم آهی که در جگر دارم

Маро аз захм забон нест ғами зи дили сияҳӣ

مرا از زخم زبان نیست غم ز دل سیهی

Чу хӯни мурдаи фароғати з нештар дорам

چو خون مرده فراغت ز نیشتر دارم

Миёни аҳли харобот чун сифед шавам

میان اهل خرابات چون سفید شوم

Ки ман зи бихбриҳои худ хабар дорам

که من ز بیخبریهای خود خبر دارم

Агар чаҳ ҳар ду ҷаҳонро нисор ӯ кардам

اگر چه هر دو جهان را نثار او کردم

Ба пушти пои хиҷолати ҳамон назар дорам

به پشت پای خجالت همان نظر دارم

Карими ғофил аз афтодагон наме гардад

کریم غافل از افتادگان نمی گردد

Ба пои хам чу сабуи дасти зер сар дорам

به پای خم چو سبو دست زیر سر دارم

зи теғи роҳзан аз пайравӣ наме тарсам

ز تیغ راهزن از پیروی نمی ترسم

Ки ман зи роҳнамои пеши рӯ сипар дорам

که من ز راهنما پیش رو سپر دارم

Магари зи гумшудаи худ хабар тавонам ёфт

مگر ز گمشده خود خبر توانم یافت

Ҳазор қофилаи ашк дар сафар дорам

هزار قافله اشک در سفر دارم

Чунин ки қофила умр меравад ба шитоб

چنین که قافله عمر می رود به شتاب

Куҷост фурсати онам ки тӯша бурдорам

کجاست فرصت آنم که توشه بردارم

зи баҳр агар чаҳ соҳил расидаем соиб

ز بحر اگر چه ساحل رسیده ایم صائب

Ҳамон мулоҳиза аз муваҷҷаҳ хатар дорам

همان ملاحظه از موجه خطر دارم