зи сар кулоҳ намадро чигуна бурдорам

ز سر کلاه نمد را چگونه بردارم

Ки зери теғи ҳаводиси ҳамин сипар дорам

که زیر تیغ حوادث همین سپر دارم

Чу тухми сӯхта аз хок бар наме ояд

چو تخم سوخته از خاک بر نمی آید

Сиррӣ ки ман зи хаёли ту зер пар дорам

سری که من ز خیال تو زیر پر دارم

Марои зи барги сафари шавқи каъба ғофил кард

مرا ز برگ سفر شوق کعبه غافل کرد

Магар чу обила дар роҳи об бар дорам

مگر چو آبله در راه آب بر دارم

Даҳуми зи шавқи ҷамоли ту шустушӯии нигоҳ

دهم ز شوق جمال تو شستشوی نگاه

Ба офтоб агар бе рухаст назар дорам

به آفتاب اگر بی رخست نظر دارم

зи тавқи фохтаи девонае занҷирӣ

ز طوق فاخته دیوانه ای زنجیری

Ръўнтӣ ки зи озодагӣ ба сар дорам

رعونتی که ز آزادگی به سر دارم

Тавон зи душмани доно канора кард ба ақл

توان ز دشمن دانا کناره کرد به عقل

зи тири каҷи ҳазар аз рост бештар дорам

ز تیر کج حذر از راست بیشتر دارم

Куҷо ба сояи бол ҳумо кунам иқбол

کجا به سایه بال هما کنم اقبال

Саодатӣ ки ман аз ишқ дар назар дорам

سعادتی که من از عشق در نظر دارم

зи дастгирии пери Муғони ним навмед

ز دستگیری پیر مغان نیم نومید

Агар чаҳ ҳамчуи сабуи дасти зер сар дорам

اگر چه همچو سبو دست زیر سر دارم

Дил аз ғубори ятемӣ наме тавон бардошт

دل از غبار یتیمی نمی توان برداشت

Вагарнаи баҳри гиреҳ дар дил гуҳар дорам

وگرنه بحر گره در دل گهر دارم

зи шавқи теғи ту аз гул кунам агар бистар

ز شوق تیغ تو از گل کنم اگر بستر

Збиқрории хӯни хор дар ҷигар дорам

زبیقراری خون خار در جگر دارم

Ба кори олам фонӣ намеравад дастам

به کار عالم فانی نمی رود دستم

з аҷз нест агар даст бар камар дорам

ز عجز نیست اگر دست بر کمر دارم

Чу не ба нохуни ман ҳамчу нешикар карданд

چو نی به ناخن من همچو نیشکر کردند

Азин чаҳ суд ки дар остин шукр дорам

ازین چه سود که در آستین شکر دارم

Кадуии пучи зи саҳбо гаронбаҳо гардад

کدوی پوچ ز صهبا گرانبها گردد

Алоқаи бештар аз сар ба дард сар дорам

علاقه بیشتر از سر به درد سر دارم

Гузидааст марои поси ошнои халқ

گزیده است مرا پاس آشنایی خلق

Вагарнаи обилаҳо дар дил аз сафар дорам

وگرنه آبله ها در دل از سفر دارم

Ману ҷудоӣу онгоҳи зиндагии соиб

من و جدایی و آنگاه زندگی صائب

Лабӣ ба хӯни худ аз теғи ташна тар дорам

لبی به خون خود از تیغ تشنه تر دارم