Кунун ки бо ту макон дар як анҷуман дорам

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

Ҳазор марҳалаи раҳ то ба хештан дорам

هزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Мадори ризқ ба иқбол қисматаст ки ман

مدار رزق به اقبال قسمت است که من

Дар остини шукру заҳр дар даҳан дорам

در آستین شکر و زهر در دهن دارم

зи субҳи меҳр таманно кунам чаҳ содаи дилам

ز صبح مهر تمنا کنم چه ساده دلم

Ки чашми бахяи зи сари ришта кафан дорам

که چشم بخیه ز سر رشته کفن دارم

Чу гирдбоди ғубор диласт ҷомаи ман

چو گردباد غبار دل است جامه من

Ба марг ва зист басаст ин қабо ки ман дорам

به مرگ و زیست بس است این قبا که من دارم

Сипари зи шабнам гул кардаам зи содаи дилӣ

سپر ز شبنم گل کرده ام ز ساده دلی

Сари муҷодала бо меҳри теғ зан дорам

سر مجادله با مهر تیغ زن دارم

намешавад сари худ дар сухан накунам

نمی شود سر خود در سخن نکنم

Чу хома захм намойоне аз сухан дорам

چو خامه زخم نمایانی از سخن دارم

Сипар фикандан ман гирди ман ҳисор бас аст

سپر فکندن من گرد من حصار بس است

Ба ин силаҳ чаҳ пурвои теғ зан дорам

به این سلاح چه پروای تیغ زن دارم

Маро ба ҷавшани Довӯдӣ эҳтиёҷӣ нест

مرا به جوشن داودی احتیاجی نیست

зи ҷони сахти зираи зер перҳан дорам

ز جان سخت زره زیر پیرهن دارم

Чу шамъи субҳи бпо афтодаам соиб

چو شمع صبح بپا افتاده ام صائب

Сари видоъи ҳарифон анҷуман дорам

سر وداع حریفان انجمن دارم