Ба шӯри ишқу ҷунуни ҳамчуи субҳи машҳурам

به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

Шикастааст намакдони чархро шӯрам

شکسته است نمکدان چرخ را شورم

зи ҷӯши синаи ман хам ба ваҷд ме ояд

ز جوش سینه من خم به وجد می آید

Чакидаи кафи ишқам , шароби Мансурам

چکیده کف عشقم، شراب منصورم

Ба рӯй гарми ғарибӣ чунон фирефт маро

به روی گرم غریبی چنان فریفت مرا

Ки дили зи субҳи ватан сард шавад чу кофурам

که دل ز صبح وطن سرد شود چو کافورم

Ба накҳатӣ ки азин боғи ризқ ман карданд

به نکهتی که ازین باغ رزق من کردند

Чаҳ хонаҳо ки пар аз шаҳд кард занбӯрам

چه خانه ها که پر از شهد کرد زنبورم

Чу субҳ агар чаҳ ҷаҳон равшанаст аз нафасам

چو صبح اگر چه جهان روشن است از نفسم

Ғубори хотири маҳфил чу шамъ бе наварам

غبار خاطر محفل چو شمع بی نورم

Чаҳ нисбатаст ба мижгон маро наме донам

چه نسبت است به مژگان مرا نمی دانم

Ки пеши чашмам ва аз пеши чашмҳо даврам

که پیش چشمم و از پیش چشمها دورم

Чаҳ шуъла буд ки зад ҳирс дар ниҳоди маро

چه شعله بود که زد حرص در نهاد مرا

Ки дил хунак нашуд аз мӯии ҳамчуи кофурам

که دل خنک نشد از موی همچو کافورم

Сабуии ҷисми куҷои сади роҳ ман гардад

سبوی جسم کجا سد راه من گردد

Шикасти шишаи чарх аз шароби пари зӯрам

شکست شیشه چرخ از شراب پر زورم

Ба роҳи рост далолат макун марои соиб

به راه راست دلالت مکن مرا صائب

Ки зиҳ ба хеш нагирад камони пурзӯрам

که زه به خویش نگیرد کمان پرزورم