Ба лаб намерасад аз заъфи оҳи шбгирм

به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

зи бори дил чу камон , хона мекунад тирам

ز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم

зи баси гудохтагӣ дар назар наме оем

ز بس گداختگی در نظر نمی آیم

Магар ба мӯӣ миён кардаанд тасвирам

مگر به موی میان کرده اند تصویرم

Чаҳ бӯрёи ҳамаи тани устихони намо шуда ам

چه بوریا همه تن استخوان نما شده ام

Ҳумои зи соя худ мекашад ба занҷирам

هما ز سایه خود می کشد به زنجیرم

Гузаштааст ба таъмири дили мадори маро

گذشته است به تعمیر دل مدار مرا

намешавад накунад рӯзгори таъмирам

نمی شود نکند روزگار تعمیرم

зи нақшҳои мухолифи ҳамин хабар дорам

ز نقشهای مخالف همین خبر دارم

Ки ҳамчуи муми гирифтори дасти тақдирам

که همچو موم گرفتار دست تقدیرم

Чунин ки саркашӣ аз шасти ман бурун ҷуста аст

چنین که سرکشی از شست من برون جسته است

Ба ҳайратам ки чисон гирд мекунад тирам

به حیرتم که چسان گرد می کند تیرم

Назари з дидан ман ҳамчу дӯд ме пӯшанд

نظر ز دیدن من همچو دود می پوشند

Миси сиёҳи дилонро агар чаҳ эксирам

مس سیاه دلان را اگر چه اکسیرم

Хаданги нолаи ман бе камони сбксрст

خدنگ ناله من بی کمان سبکسرست

Наме пурд ба пару боли дигарон тирам

نمی پرد به پر و بال دیگران تیرم

Ҷавоби он ғазаласт ин ки миршўқӣ гуфт

جواب آن غزل است این که میرشوقی گفت

Чу шер аз ду тараф май кашанди занҷирам

چو شیر از دو طرف می کشند زنجیرم