Манам ки файзи шароб аз китоб май гирам

منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

Ба ҳиммат аз гули коғази гулоб май гирам

به همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Ҳавои олам обаст созгори маро

هوای عالم آب است سازگار مرا

Дил аз пиёлау ҷон аз шароб май гирам

دل از پیاله و جان از شراب می گیرم

Дар оташаст суроҳеи зи субҳи хезии ман

در آتش است صراحی ز صبح خیزی من

Ҳамеша чашми қадаҳро ба хоб май гирам

همیشه چشم قدح را به خواب می گیرم

зи чашми маст батон чашм мардумӣ дорам

ز چشم مست بتان چشم مردمی دارم

Чаҳ золимам ки хароҷ аз хароб май гирам

چه ظالمم که خراج از خراب می گیرم

Нишоти рафтаи зи умр гузашта ме хоҳам

نشاط رفته ز عمر گذشته می خواهم

Ҳисоби мавҷ аз баҳри сароб май гирам

حساب موج از بحر سراب می گیرم

Ба зӯри бозуии ҳиммат чу лаъл дар дили санг

به زور بازوی همت چو لعل در دل سنگ

Фурӯғи тарбият аз офтоб май гирам

فروغ تربیت از آفتاب می گیرم

Агар ба гӯши садафи соиби ин ғазал хонам

اگر به گوش صدف صائب این غزل خوانم

Ҳазор доман дар хўшоб май гирам

هزار دامن در خوشاب می گیرم