зи бими ҳиҷри шаби васли ёр май ларзам

ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

Миёни баҳри зи бими канор май ларзам

میان بحر ز بیم کنار می لرزم

Якеаст нисбати ҳиҷрону васл бо дили ман

یکی است نسبت هجران و وصل با دل من

Ба як қарори ман биқрор май ларзам

به یک قرار من بیقرار می لرزم

Замини зи зилзилаи брхўд чунон наме ларзад

زمین ز زلزله برخود چنان نمی لرزد

Ки ман зи ҷилваи он шаҳсавор май ларзам

که من ز جلوه آن شهسوار می لرزم

Шавад зи сабзаи бегонаи хӯни гули помол

شود ز سبزه بیگانه خون گل پامال

зи хати сабз бар он глъзор май ларзам

ز خط سبز بر آن گلعذار می لرزم

Ба як ҷаҳони дили битоб , риштае чаҳ кунад

به یک جهان دل بیتاب، رشته ای چه کند

Бар он ду силсилаи мшкбор май ларзам

بر آن دو سلسله مشکبار می لرزم

Камони сахти пару бол тир ме гардад

کمان سخت پر و بال تیر می گردد

зи бими ҳиҷр дар оғӯши ёр май ларзам

ز بیم هجر در آغوش یار می لرزم

Чунон ки биҷгр аз ғам ба хеш ме ларзад

چنان که بیجگر از غم به خویش می لرزد

Ман аз мушоҳидаи ғмгсор май ларзам

من از مشاهده غمگسار می لرزم

Куҷост сӯхтае то диҳад ҳаёти маро

کجاست سوخته ای تا دهد حیات مرا

Ки ман ба хурдаи ҷон чун шарор май ларзам

که من به خرده جان چون شرار می لرزم

Ватан ба иззат ғурбат намеравад аз дил

وطن به عزت غربت نمی رود از دل

Чу об дар гуҳари шоҳвор май ларзам

چو آب در گهر شاهوار می لرزم

Агар чаҳ ҳаст гуноҳи ман аз шумори афзӯн

اگر چه هست گناه من از شمار افزون

Ҳамон зи пурсиши рӯзи шумор май ларзам

همان ز پرسش روز شمار می لرزم

Чаҳ сарви тӯҳмат озодагӣаст бар ман бор

چه سرو تهمت آزادگی است بر من بار

Ки ман ба барги худ афзӯни збор май ларзам

که من به برگ خود افزون زبار می لرزم

Хати мусалламӣ офатаст бе баррагӣ

خط مسلمی آفت است بی برگی

Ту аз хазон ва ман аз навбаҳор май ларзам

تو از خزان و من از نوبهار می لرزم

Ба ростӣ натавон шуд зи тири мори эмин

به راستی نتوان شد ز تیر مار ایمن

Ман аз мусоидати рӯзгор май ларзам

من از مساعدت روزگار می لرزم

Ба лола зор наларзад дили сабои соиб

به لاله زار نلرزد دل صبا صائب

Чунин ки ман ба дили доғдор май ларзам

چنین که من به دل داغدار می لرزم