Агар чаҳ неки ним дар паноҳи никонм

اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

Аҷаб ки ташнаи бимонам , суфоли райҳонам

عجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم

зи ашки шамъ ба шабгардии ашки ман пеш аст

ز اشک شمع به شبگردی اشک من پیش است

зи гиряи замзами сад каъбаи шабистонам

ز گریه زمزم صد کعبه شبستانم

Чаро азиз набошам ба дидаҳо чун хол

چرا عزیز نباشم به دیده ها چون خال

Кабӯтари ҳарами он чаҳ занхдонам

کبوتر حرم آن چه زنخدانم

Садаф ба оби гуҳар то даҳан наме шавед

صدف به آب گهر تا دهن نمی شوید

Наме барад ба забони номи чашми гирёнам

نمی برد به زبان نام چشم گریانم

Ҳамон талоши нҳонхонаҳ ватан дорам

همان تلاش نهانخانه وطن دارم

Агар диҳад ба кафи дасти ҷои сулаймонам

اگر دهد به کف دست جا سلیمانم

Ба ҳар ки мункири ҷӯши сиришк ман бошад

به هر که منکر جوش سرشک من باشد

Агар буд писари Нӯҳ , мавҷи тӯфонам

اگر بود پسر نوح، موج طوفانم

Кушода рӯй ба аҳбоб чун гули субҳам

گشاده روی به احباب چون گل صبحم

Ба грмхўнӣ чун офтоби тобонам

به گرمخونی چون آفتاب تابانم

Талоши мива ҷинат намекунам соиб

تلاش میوه جنت نمی کنم صائب

Ҳалоки себи занхдону нори пистонам

هلاک سیب زنخدان و نار پستانم