Чигуна тавбаи з май мавсӯм баҳор кунам

چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

Ман он ним ки пушаймонӣ ихтиёр кунам

من آن نیم که پشیمانی اختیار کنم

Хуши он ки рӯзи шаби худ з рӯй ёр кунам

خوش آن که روز شب خود ز روی یار کنم

Шабӣ ба рӯз дар он зулф мшкбор кунам

شبی به روز در آن زلف مشکبار کنم

Мурувватаст ки бӯсади лаби ту соғар ва ман

مروت است که بوسد لب تو ساغر و من

зи даври бӯса бар он лаъл обдор кунам

ز دور بوسه بر آن لعل آبدار کنم

Шабӣ чу рӯзи қиёмат дароз ме хоҳам

شبی چو روز قیامت دراز می خواهم

Ки биҳсоби турои як ба як шумор кунам

که بیحساب ترا یک به یک شمار کنم

Хумори он лаб мегаван ба май наме шаканд

خمار آن لب میگون به می نمی شکند

Чаҳ лозимаст ки хӯн дар дил хумор кунам

چه لازم است که خون در دل خمار کنم

зи офтоб ба чашми ман об ме гардад

ز آفتاب به چشم من آب می گردد

Чигуна хираи назар бар ҷамол ёр кунам

چگونه خیره نظر بر جمال یار کنم

Ҳиҷоби ҷавҳар ойӣна мешавад сайқал

حجاب جوهر آیینه می شود صیقل

Чисони мутолиаи он хат ғубор кунам

چسان مطالعه آن خط غبار کنم

Ба бӯсаи талхӣ ҳиҷрон намеравад зи мазоқ

به بوسه تلخی هجران نمی رود ز مذاق

Ба ҳарф чун зи лаби ёр ихтисор кунам

به حرف چون ز لب یار اختصار کنم

Таровати ту зи об мустағнӣ аст

طراوت تو ز آب مستغنی است

Ду чашми худ ба чаҳ умед ашкбор кунам

دو چشم خود به چه امید اشکبار کنم

Фиғон ки нест марои умри ҷовдон чун Хизр

فغان که نیست مرا عمر جاودان چون خضر

Ки ҳалқаи ҳалқаи он зулфро саршумор кунам

که حلقه حلقه آن زلف را سرشمار کنم

Марои ғарази зи ънондории ҳаёт ин аст

مرا غرض ز عنانداری حیات این است

Ки дар рикоби ту ин ним ҷон нисор кунам

که در رکاب تو این نیم جان نثار کنم

Чунон рабӯдаи зи ман шавқ дидан ту қарор

چنان ربوده ز من شوق دیدن تو قرار

Ки чашми бастаи зи хулди барин гузор кунам

که چشم بسته ز خلد برین گذار کنم

Ҳазари зи субҳ қиёмат надорад он кофар

حذر ز صبح قیامت ندارد آن کافر

Сифеди чашм чаҳ дар роҳ интизор кунам

سفید چشم چه در راه انتظار کنم

Иср наёмада айёми умр , ме хоҳам

یسر نیامده ایام عمر، می خواهم

Шабӣ ба рӯз дар он зулф мшкбор кунам

شبی به روز در آن زلف مشکبار کنم

зи чашм ӯ ба нигоҳии з давр хурсандам

ز چشم او به نگاهی ز دور خرسندم

Ман он ним ки ғизоли ҳарам шикор кунам

من آن نیم که غزال حرم شکار کنم

зи ашк ва оҳ нигарадед меҳрбони соиб

ز اشک و آه نگردید مهربان صائب

Дигар чаҳ бо дили сангини он нигор кунам

دگر چه با دل سنگین آن نگار کنم