Дилами зи поси нафас тор мешавад , чаҳ кунам
دلم ز پاسِ نفس تار میشود، چه کنم
Вагар нафаси кашам аФгор мешавад , чаҳ кунам
وگر نفس کشم افگار میشود، چه کنم
Агар зи дили нкшми як дами оҳи оташи бор
اگر ز دل نکشم یکدم آهِ آتشبار
Ҷаҳон ба дидаи ман тор мешавад , чаҳ кунам
جهان به دیدهٔ من تار میشود، چه کنم
Чу абри манъи ман аз гиряи давр аз инсоф аст
چو ابر منعِ من از گریه دور از انصاف است
Дилами зи гиряи сабк бор мешавад , чаҳ кунам
دلم ز گریه سبکبار میشود، چه کنم
Ба дрдсохтни ман з беалоҷӣ нест
بهدردساختنِ من ز بیعلاجی نیست
Дами Масеҳ ба ман бор мешавад , чаҳ кунам
دمِ مسیح به من بار میشود، چه کنم
зи ҳарфи ҳақи лаб аз он бастаам ки чун Мансур
ز حرفِ حق لب از آن بستهام که چون منصور
Ҳадиси рости маро дор мешавад , чаҳ кунам
حدیثِ راست مرا دار میشود، چه کنم
Агар зи дили сухани рост бар забони орм
اگر ز دل سخنِ راست بر زبان آرم
Пай гузидан ман мор мешавад , чаҳ кунам
پیِ گزیدنِ من مار میشود، چه کنم
зи дӯстони гилаи ман зи танг зарфӣ нест
ز دوستان گلهٔ من ز تنگظرفی نیست
зи дарди ҳавсила саршор мешавад , чаҳ кунам
ز درد حوصله سرشار میشود، چه کنم
Нахондаи буи гул ояд агар ба хилвати ман
نخوانده بوی گل آید اگر به خلوتِ من
зи нозукӣ ба дилам бор мешавад , чаҳ кунам
ز نازکی به دلم بار میشود، چه کنم
Бар обгинаи ман бор нест хокистар
بر آبگینهٔ من بار نیست خاکستر
зи равшании дили ман тор мешавад , чаҳ кунам
ز روشنی دلِ من تار میشود، چه کنم
Тавон ба дасти вдл аз рӯй ёри гул чидан
توان به دستودل از روی یار گل چیدن
Маро ки дасту дил аз кор мешавад , чаҳ кунам
مرا که دستودل از کار میشود، چه کنم
Гирифтам ин ки ҳаёи рухсат тамошо дорад
گرفتم این که حیا رخصتِ تماشا دارد
Нигоҳи парда дидор мешавад , чаҳ кунам
نگاه پردهٔ دیدار میشود، چه کنم
Дарин ҳдиқаҳ ба ғифлат нафас кашад ҳар кас
درین حدیقه به غفلت نفس کشد هر کس
Дил чу оинаам тор мешавад , чаҳ кунам
دلِ چو آینهام تار میشود، چه کنم
Нафаси дарозӣ ман нест соиб аз ғифлат
نفسدرازیِ من نیست صائب از غفلت
Дилами гушӯдаи з гуфтор мешавад , чаҳ кунам
دلم گشوده ز گفتار میشود، چه کنم