Сафоӣ рӯй туро аз ниқоб май байнам

صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

Ба моҳ менагарм офтоб май байнам

به ماه می‌نگرم آفتاب می‌بینم

Агарчӣ аз сари зулфаш бурӣдаам умрӣ аст

اگرچه از سر زلفش بریده‌ام عمری است

Ҳануз дар раги ҷони печу тоб май байнам

هنوز در رگ جان پیچ و تاب می‌بینم

Ғубори чеҳраи хўршидтлътӣ фарш аст

غبار چهره خورشیدطلعتی فرش است

Ба ҳар замин ки ба чашми пари об май байнам

به هر زمین که به چشم پر آب می‌بینم

Нажоди гавҳари ман аз муҳӣт яктое аст

نژاد گوهر من از محیط یکتایی است

Ба як назари ҳамаро чун ҳубоб май байнам

به یک نظر همه را چون حباب می‌بینم

Кашида дори Аннани дроздстӣ ро

کشیده دار عنان درازدستی را

Ки даври ҳасани ту по дар рикоб май байнам

که دور حسن تو پا در رکاب می‌بینم

Димоғ хӯрдани дӯд чароғ нест маро

دماغ خوردن دود چراغ نیست مرا

Ба равшанои дил дар китоб май байнам

به روشنایی دل در کتاب می‌بینم

Чу мӯӣ бар сар оташ нишаста мижгонам

چو موی بر سر آتش نشسته مژگانم

зи бас ки гарм дар он офтоб май байнам

ز بس که گرم در آن آفتاب می‌بینم

Куҷои рӯм ки дарин сайдгоҳи нокомӣ

کجا روم که درین صیدگاه ناکامی

Ҳазор доми зи мавҷи сароб май байнам

هزار دام ز موج سراب می‌بینم

Рухи кушодаи зи дили занг май баради соиб

رخ گشاده ز دل زنگ می‌برد صائب

Ҳилоли ид ба рӯй шароб май байнам

هلال عید به روی شراب می‌بینم