Аннани гусастатар аз сайл дар биёбонем

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

Ба ҳар тараф ки қазо мекашад штобоним

به هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

намешавад ки дар оғӯши мо ниёеи танг

نمی شود که در آغوش ما نیایی تنگ

Ту шабнами гул ва мо офтоб тобонем

تو شبنم گل و ما آفتاب تابانیم

Назар ба олам болост мо заъифон ро

نظر به عالم بالاست ما ضعیفان را

Ниҳоли бодия ва сабза биёбонем

نهال بادیه و سبزه بیابانیم

Ба кӯии ишқи зи нақши қадам фитода тарем

به کوی عشق ز نقش قدم فتاده تریم

Ва гарна дар гузари худ , фалак хиёбонем

و گرنه در گذر خود ، فلک خیابانیم

зи бргризи хазони пои мо наме лғзд

ز برگریز خزان پای ما نمی لغزد

Ки дар саботи қадами сарв ин хиёбонем

که در ثبات قدم سرو این خیابانیم

Азон зи мо ҳамаи олам ҳисоб ме гиранд

ازان ز ما همه عالم حساب می گیرند

Ки дар қаламрави инсоф , худ ҳсобоним

که در قلمرو انصاف، خود حسابانیم

Ту дар ҳарими сувидо ва мо сияҳи корон

تو در حریم سویدا و ما سیه کاران

Чу гирдбоди саросар рӯ биёбонем

چو گردباد سراسر رو بیابانیم

Ба ҳар мақом ки ҷамъиятаст раҳмат нест

به هر مقام که جمعیت است رحمت نیست

Азон чу сайл ба баҳри адами штобоним

ازان چو سیل به بحر عدم شتابانیم

Ҷавоби он ғазал ҷомӣаст ин соиб

جواب آن غزل جامی است این صائب

Ки мо зи соғари ғифлати тнки шробоним

که ما ز ساغر غفلت تنک شرابانیم