Чу хома нест зи ман ҳар сухан ки ме гӯям

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

Ки ман ба дасти қазои ин тариқ май пўим

که من به دست قضا این طریق می پویم

Назар ба узр гуноҳаст ҷурми ман андак

نظر به عذر گناه است جرم من اندک

Ба хӯни зи домани олӯда доғ ме шавем

به خون ز دامن آلوده داغ می شویم

Чу тухм , донаи ашками ниҳон буд дар хок

چو تخم، دانه اشکم نهان بود در خاک

зи бас ки гирд ҳаводис нишаста бар рӯем

ز بس که گرد حوادث نشسته بر رویم

зи дили сиёҳии ман офтоб гум шуд ва ман

ز دل سیاهی من آفتاب گم شد و من

Ҳилоли иди дарин абр тира ме ҷӯям

هلال عید درین ابر تیره می جویم

зи хоби марги ҷаҳди хӯни мурдаи дилҳо

ز خواب مرگ جهد خون مرده دلها

Ба ҳар тараф ки равад остин фишон бӯем

به هر طرف که رود آستین فشان بویم

Шабӣ фитод ба кафи зулф ӯ ва умрӣ рафт

شبی فتاد به کف زلف او و عمری رفت

Ҳамон зи ҳуши рӯми дасти худ чу ме бӯем

همان ز هوش روم دست خود چو می بویم

зи печ ва тоб шудам зулф ва аз парешоне

ز پیچ و تاب شدم زلف و از پریشانی

Ба гардани ту ҳамоил нагашт бозуем

به گردن تو حمایل نگشت بازویم

зи бас ки гиряи фурӯ хӯрдаам ба дили соиб

ز بس که گریه فرو خورده ام به دل صائب

зи ҷӯши дили раги абрӣ шудааст ҳар мӯем

ز جوش دل رگ ابری شده است هر مویم