Аз сардии ҷаҳони лаби гуфтор баста ам

از سردی جهان لب گفتار بسته ام

Чун булбул хазон зада минқор баста ам

چون بلبل خزان زده منقار بسته ام

Чӯби қафаси зи гиря сайёд кард гул

چوب قفس ز گریه صیاد کرد گل

Ман дил бар ошиёнаи пари хор баста ам

من دل بر آشیانه پر خار بسته ام

Бар синаи санг серума занад Исфаҳон ва ман

بر سینه سنگ سرمه زند اصفهان و من

Дил бар саводи ҳинди ҷгрхўор баста ам

دل بر سواد هند جگرخوار بسته ام

Дасти ҳинои гирифтаи гулгун ба дӯши ман

دست حنا گرفته گلگون به دوش من

Подош ҳимматӣаст ки бар кор баста ам

پاداش همتی است که بر کار بسته ام

Аз баси шикастагӣ , набӯд рӯй маҷлисам

از بس شکستگی، نبود روی مجلسم

Чун коҳ рӯй зард ба девор баста ам

چون کاه روی زرد به دیوار بسته ام

Ойӣнаам вале зи тарӣҳои рӯзгор

آیینه ام ولی ز تریهای روزگار

Бар рӯи ҳазор пардаи зангор баста ам

بر رو هزار پرده زنگار بسته ام

Он ба ки оби гавҳари худро ниҳон кунам

آن به که آب گوهر خود را نهان کنم

Фардаст яхи зи сардии бозор баста ам

فرد است یخ ز سردی بازار بسته ام

Доғаши зи чашми шӯр нмксўд гашта аст

داغش ز چشم شور نمکسود گشته است

Гар лолае ба гӯшаи дастор баста ам

گر لاله ای به گوشه دستار بسته ام

Дар базми рӯзгор ба ҷуз сӯхтан чу шамъ

در بزم روزگار به جز سوختن چو شمع

Дигар чаҳ тараф аз дили бедор бастаам ?

دیگر چه طرف از دل بیدار بسته ام؟

Чун нуқта тнгдл шудам аз пои шикастагӣ

چون نقطه تنگدل شدم از پا شکستگی

Эҳроми сайру давр чу паргор баста ам

احرام سیر و دور چو پرگار بسته ام

Дил бад макун ки аз таҳ дил нест шиква ам

دل بد مکن که از ته دل نیست شکوه ام

Ин нағмаро ба зӯри барин тор баста ам

این نغمه را به زور برین تار بسته ام

Дар зери бор ман набӯд дӯши ҳеҷ кас

در زیر بار من نبود دوش هیچ کس

Доим чу сарв бар дили худ бор баста ам

دایم چو سرو بر دل خود بار بسته ام

Дуздидаам ба синаи нафасҳои оташин

دزدیده ام به سینه نفسهای آتشین

Дар роҳи шуълаи сади хасу хор баста ам

در راه شعله سد خس و خار بسته ام

Соиби з бастани лаби ғаммози оҷизам

صائب ز بستن لب غماز عاجزم

Ҳар чанд каз фусуни даҳани мор баста ам

هر چند کز فسون دهن مار بسته ام