Гуҳӣ дар баҳри саргардон ва гоҳе дар саробами ман

گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم من

зи хушк ватар чу мавҷ аз хуши аноне дар азобами ман

ز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من

Наме сӯзади дилӣ бар ман магари ашки кабобами ман ?

نمی سوزد دلی بر من مگر اشک کبابم من؟

Ба хӯнами олимӣ ташнааст пиндории шаробами ман

به خونم عالمی تشنه است پنداری شرابم من

Хароботи вуҷӯди ман иморат барнаме дорад

خرابات وجود من عمارت برنمی دارد

Абас дар фикри таъмири дили пари инқилобами ман

عبث در فکر تعمیر دل پر انقلابم من

Ба ҷузи касби ҳаво аз ман дигар корӣ наме ояд

به جز کسب هوا از من دگر کاری نمی آید

Дарин дарёии пари ошӯби пиндории ҳубобами ман

درین دریای پر آشوب پنداری حبابم من

Агар чаҳ ҳарфи биҷо бар забони ҳаргиз наме орм

اگر چه حرف بیجا بر زبان هرگز نمی آرم

Хаҷал аз хеши доим чун савол бе ҷавобами ман

خجل از خویش دایم چون سؤال بی جوابم من

Ба хоки уфтами зи тахти салтанат чун дар хумори уфтам

به خاک افتم ز تخت سلطنت چون در خمار افتم

Чу ояд гардани мино ба кафи молики рқобми ман

چو آید گردن مینا به کف مالک رقابم من

Агар чаҳ мекунад таъмири дилҳо гуфтугӯии ман

اگر چه می کند تعمیر دلها گفتگوی من

Муҳайёӣ шикастани ҳамчуи фарди интихобами ман

مهیای شکستن همچو فرد انتخابم من

Ҳавои гардиши чашмӣ рабӯдааст ихтиёрам ро

هوای گردش چشمی ربوده است اختیارم را

Азон гуҳи масту гуҳи махмур ва гоҳе масти харобами ман

ازان گه مست و گه مخمور و گاهی مست خرابم من

Ба чашм кам мубини соиби маро чун қатраи шабнам

به چشم کم مبین صائب مرا چون قطره شبنم

Ки мироби гулу ойӣнаи дори офтобами ман

که میراب گل و آیینه دار آفتابم من