Агар ашк пушаймонӣ нагардад узрхоҳи ман

اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه من

Бипушади чашмаи хуршедро гирди гуноҳи ман

بپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من

зи тасхири нигоҳи саркаш ӯ оҷизам , варна

ز تسخیر نگاه سرکش او عاجزم، ورنه

Аннани барқро дар даст май печади гиёҳи ман

عنان برق را در دست می پیچد گیاه من

Ба ин шавқӣ ки ман дар каъбаи мақсӯд рӯ дорам

به این شوقی که من در کعبه مقصود رو دارم

Дилӣ аз санг май бояд ки гардад санги роҳи ман

دلی از سنگ می باید که گردد سنگ راه من

намедонам ки дар хотир гузар дорад , ҳамин донам

نمی دانم که در خاطر گذر دارد، همین دانم

Ки буии сунбул фирдавс меояд зи оҳи ман

که بوی سنبل فردوس می آید ز آه من

Ман ларзанда ҷонро ншأаҳ май зинда дил дорад

من لرزنده جان را نشأه می زنده دل دارد

Ман он шамъам ки даст ток мегардад паноҳи ман

من آن شمعم که دست تاک می گردد پناه من

Фиғон беасар дар сина ошиқ наме бошад

فغان بی اثر در سینه عاشق نمی باشد

Чу мижгон ту бошад тири як таркиши сипоҳи ман

چو مژگان تو باشد تیر یک ترکش سپاه من

Агар фардо ба ин сомони исёни рӯ ба ҳашари орм

اگر فردا به این سامان عصیان رو به حشر آرم

Тарозуро ба фарёд оварад бори гуноҳи ман

ترازو را به فریاد آورد بار گناه من

Чу мижгон май даҳум дар чашми худ ҷои хасми оҷиз ро

چو مژگان می دهم در چشم خود جا خصم عاجز را

Баланди иқболи он хорӣ ки май раведи зи роҳи ман

بلند اقبال آن خاری که می روید ز راه من

Ба ҳар каси дил гувоҳӣ медиҳад , дил май даҳуми соиб

به هر کس دل گواهی می دهد، دل می دهم صائب

Шаҳодатро ба зар натавон харидан аз гувоҳи ман

شهادت را به زر نتوان خریدن از گواه من