Манеҳ зинҳор эй ғофили зи ҳади худ қадами берун
منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون
Ки резади хӯни худ сайдӣ ки ояд аз ҳарами берун
که ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون
Чаҳ киштиҳо ки аз оби гуҳар май гашти тӯфонӣ
چه کشتی ها که از آب گهر می گشت طوفانی
Ақиқи обдор ӯ агар медод нами берун
عقیق آبدار او اگر می داد نم بیرون
Ту чун дар ҷилваи ое аз ки меояд ънондорӣ ?
تو چون در جلوه آیی از که می آید عنانداری؟
Ки дунболи ту аз бтхонаҳ меояд санами берун
که دنبال تو از بتخانه می آید صنم بیرون
Мҷу аз бе забонони муҳаббати нолаи пардозӣ
مجو از بی زبانان محبت ناله پردازی
Ки ӣнҷо бесрир аз хома меояд рақами берун
که اینجا بی صریر از خامه می آید رقم بیرون
Замин чун осмон дар дидаҳо май буд зангорӣ
زمین چون آسمان در دیده ها می بود زنگاری
Агар медод чун ойӣнаи дилҳо занги ғами берун
اگر می داد چون آیینه دلها زنگ غم بیرون
Надорад донае ҷуз хӯрдани дили доми суҳбат ҳо
ندارد دانه ای جز خوردن دل دام صحبت ها
Манеҳ то мумкинаст аз гӯшаи азлати қадами берун
منه تا ممکن است از گوشه عزلت قدم بیرون
Машав ғофили зи оҳи аҷз бо ҳар кас тараф бошӣ
مشو غافل ز آه عجز با هر کس طرف باشی
Ки бошад фатҳ азон ҷониб ки ояд ин илми берун
که باشد فتح ازان جانب که آید این علم بیرون
Дили сад чокро аз оҳ чун монеъ тавонам шуд ?
دل صد چاک را از آه چون مانع توانم شد؟
Ки меояд ба қадари шқи сиёҳӣ аз қалами берун
که می آید به قدر شق سیاهی از قلم بیرون
Муяссар нест тоб аз зулфи бурдани лолаи рӯйон ро
میسر نیست تاب از زلف بردن لاله رویان را
Куҷо аз мӯии оташ дида ояд печу хами берун ?
کجا از موی آتش دیده آید پیچ و خم بیرون؟
Кадомин бехабар зад бар дили маҷрӯҳи ман худро ?
کدامین بی خبر زد بر دل مجروح من خود را؟
Ки май оиднФс аз сина чун теғи дӯдами берун
که می آیدنفس از سینه چون تیغ دودم بیرون
Сбкдстӣ ки шавед гирди ғам аз дил наме ёбам
سبکدستی که شوید گرد غم از دل نمی یابم
Магар ток оварад аз остини дасти карами берун
مگر تاک آورد از آستین دست کرم بیرون
Нагардад рост ҳар пуштӣ ки аз миннати ду то гардад
نگردد راست هر پشتی که از منت دو تا گردد
Набард аз моҳи нави соиби нишоти иди хами берун
نبرد از ماه نو صائب نشاط عید خم بیرون