Чу ояд аз чамани он Юсуфи гули перҳани берун

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرون

Гул аз дунболаш ояд чун Зулайхо аз чамани берун

گل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Ба душвории нафас ҷое ки ояд зон даҳани берун

به دشواری نفس جایی که آید زان دهن بیرون

Чисон зон тангно ояд ба осонии сухани берун ?

چسان زان تنگنا آید به آسانی سخن بیرون؟

Нагардад кӯҳи тамкини санги роҳи ҷазбаи ошиқ

نگردد کوه تمکین سنگ راه جذبه عاشق

Ки оради нақши ширинро хорои кӯҳкани берун

که آرد نقش شیرین را خارا کوهکن بیرون

Каманди ҷазбаи ишқи Зулайхоро баси ин хиҷлат

کمند جذبه عشق زلیخا را بس این خجلت

Ки Юсуфро зи чоҳи оранд бо далву расани берун

که یوسف را ز چاه آرند با دلو و رسن بیرون

Ман он бахт аз куҷо дорам ки раведи сабза аз хокам ?

من آن بخت از کجا دارم که روید سبزه از خاکم؟

Забон шиквааст ин комдаҳаст аз хоки ман берун

زبان شکوه است این کآمده است از خاک من بیرون

Ба зиндони мукофоти қафас май афкании худ ро

به زندان مکافات قفس می افکنی خود را

Меар аз хилвати ойӣна , эй тӯтии сухани берун

میار از خلوت آیینه، ای طوطی سخن بیرون

Зулайхои ҳимматӣ дар арса олам наме ёбад

زلیخا همتی در عرصه عالم نمی یابد

Ба умед ки ояд Юсуф аз чоҳи ватани берун ?

به امید که آید یوسف از چاه وطن بیرون؟

Чунон зулфи ҳавоси олам аз оҳам парешон шуд

چنان زلف حواس عالم از آهم پریشان شد

Ки бераҳбар наёяд ҳеҷ кас аз хештани берун

که بی رهبر نیاید هیچ کس از خویشتن بیرون

Чаҳ рози ишқро дар сина пинҳон мекунӣ соиб ?

چه راز عشق را در سینه پنهان می کنی صائب؟

Ки ҳамчун буи гул меояд аз сад перҳани берун

که همچون بوی گل می آید از صد پیرهن بیرون