Май даҳум гарчи ба зоҳир чу қалам дод сухан

می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

Сари мӯе хабарам нест зи эҷоди сухан

سر مویی خبرم نیست ز ایجاد سخن

Бе сухани маснадаш аз даст сулаймон бошад

بی سخن مسندش از دست سلیمان باشد

Соягар бар сари мӯри афканди имдоди сухан

سایه گر بر سر مور افکند امداد سخن

Қадами аввали ин раҳ чу қалам тарк сараст

قدم اول این ره چو قلم ترک سرست

эй ки дории ҳаваси васли призоди сухан

ای که داری هوس وصل پریزاد سخن

Қоф то қофи саропарда султонӣ ӯст

قاف تا قاف سراپرده سلطانی اوست

Чун сулаймон ба ҷаҳон ҳукм кунад боди сухан

چون سلیمان به جهان حکم کند باد سخن

намешавад чун қалам аз риштаи ҷони зуннораш

می شود چون قلم از رشته جان زنارش

Ҳар ки шуд волаи ҳасани санами ободи сухан

هر که شد واله حسن صنم آباد سخن

Шкрстон кунад аз сӯрати ширини даҳанон

شکرستان کند از صورت شیرین دهنان

Бесутунӣ ки фитад дар кафи Фарҳоди сухан

بیستونی که فتد در کف فرهاد سخن

Гар лаби худ нгшоим ҳама донанд ки ҳаст

گر لب خود نگشایم همه دانند که هست

Меҳри хомӯшии ман чатри призоди сухан

مهر خاموشی من چتر پریزاد سخن

Ба сухан ҳар ки шавад зинда намирад ҳаргиз

به سخن هر که شود زنده نمیرد هرگز

Дам исоаст ҳавои нафаси ободи сухан

دم عیسی است هوای نفس آباد سخن

Ҳама бар оина доранд назар чун тӯтӣ

همه بر آینه دارند نظر چون طوطی

То киро сина равшан кунад иршоди сухан

تا که را سینه روشن کند ارشاد سخن

То зи кӯтоҳии парвоз хиҷолат накушуд

تا ز کوتاهی پرواز خجالت نکشد

Лафз пардохта кун боли призоди сухан

لفظ پرداخته کن بال پریزاد سخن

Сухан онаст ки аз мағзи таъаммули хезад

سخن آن است که از مغز تأمل خیزد

Натавон кард ба ҳар тӯтӣии асноди сухан

نتوان کرد به هر طوطیی اسناد سخن

Чок кун ҳамчуи қалами синаи худро соиб

چاک کن همچو قلم سینه خود را صائب

Ки дили чок буд машриқи эҷоди сухан

که دل چاک بود مشرق ایجاد سخن