Дар дили сахт ту натавон ба сухани ҷо кардан

در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

Натавон ғунчаи пайкон ба нафаси во кардан

نتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن

Пардаи чеҳраи мақсӯди сияҳ корӣ туаст

پرده چهره مقصود سیه کاری توست

Саъй кун саъй дар ойӣнаи мусаффо кардан

سعی کن سعی در آیینه مصفا کردن

Ғӯта дар хор диҳад дидаи кӯтаҳи байн ро

غوطه در خار دهد دیده کوته بین را

Гул бе хори азни боғи таманно кардан

گل بی خار ازن باغ تمنا کردن

Рӯй чун сарви сӯии олами боло овар

روی چون سرو سوی عالم بالا آور

То муяссар шавадат мисраии иншо кардан

تا میسر شودت مصرعی انشا کردن

Ҳар ки аз ҳарфи ҷаҳони рӯза Марям гирад

هر که از حرف جهان روزه مریم گیرد

наметавонад ба нафаси кори масеҳо кардан

می تواند به نفس کار مسیحا کردن

Сари макаш аз хати таслими дарин баҳр ки мавҷ

سر مکش از خط تسلیم درین بحر که موج

Бӯса зад бар лаби соҳили зи камари во кардан

بوسه زد بر لب ساحل ز کمر وا کردن

Ҳар ки давлати паии дунёи талабад чун тифлӣ аст

هر که دولت پی دنیا طلبد چون طفلی است

Ки баландии талабади баҳри тамошо кардан

که بلندی طلبد بهر تماشا کردن

Барқ азон шӯхтар афтода ки пинҳон гардад

برق ازان شوختر افتاده که پنهان گردد

Ихтиёрӣ набӯд ишқи ҳувайдо кардан

اختیاری نبود عشق هویدا کردن

Аҷз густох кунад хасми забунро соиб

عجز گستاخ کند خصم زبون را صائب

Натавон бо фалаки сифлаи мудоро кардан

نتوان با فلک سفله مدارا کردن