Хӯни помол буд шабнами гулзори ватан

خون پامال بود شبنم گلزار وطن

Даҳани гург буд рахнаи девори ватан

دهن گرگ بود رخنه دیوار وطن

Ин замон панҷа шераст ба хунрезии ман

این زمان پنجه شیرست به خونریزی من

Хорхорӣ ки ба дил буд зи гулзори ватан

خارخاری که به دل بود ز گلزار وطن

Сабза дар зери сари санг тараққӣ накунад

سبزه در زیر سر سنگ ترقی نکند

Қадамии пеш на аз сояи девори ватан

قدمی پیش نه از سایه دیوار وطن

Аввал аз гавҳари ман оби тароват май рехт

اول از گوهر من آب طراوت می ریخت

Хӯнам афсурда шуд аз сардии бозори ватан

خونم افسرده شد از سردی بازار وطن

намезанад дидаи ғурбат ба ҳавояти пару бол

می زند دیده غربت به هوایت پر و بال

Чанд чун коҳи диҳии пушт ба девори ватан ?

چند چون کاه دهی پشت به دیوار وطن؟

Ба азизони ватан , Юсуфи худро мафруш

به عزیزان وطن، یوسف خود را مفروش

Ки зари қалб буд нақди харидори ватан

که زر قلب بود نقد خریدار وطن

Пери канъон на ғалати бохт ки бенишро бохт

پیر کنعان نه غلط باخت که بینش را باخت

Вокнд чанд касе чашм ба дидори ватан ?

واکند چند کسی چشم به دیدار وطن؟

Синаи хеш ба равшангар ғурбат бирасон

سینه خویش به روشنگر غربت برسان

То ба кӣ сабр кунӣ дар таҳи зангори ватан ?

تا به کی صبر کنی در ته زنگار وطن؟

Дар сафари меҳнат чаҳ зуд ба сар ме ояд

در سفر محنت چه زود به سر می آید

Ҳамаи умр ба чоҳаст гирифтори ватан

همه عمر به چاه است گرفتار وطن

Серумаи чашм буд хоки ғарибии соиб

سرمه چشم بود خاک غریبی صائب

Ҳамчуи кӯрон чаҳ кашии даст ба девори ватан ?

همچو کوران چه کشی دست به دیوار وطن؟