Ошиқи силсилаи зулфи грҳгирми ман

عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

Рӯзгорӣаст ки девонаи занҷирами ман

روزگاری است که دیوانه زنجیرم من

Накунам чашм ба ҳар нақши сбксири сиёҳ

نکنم چشم به هر نقش سبکسیر سیاه

Маҳви як нақш чу ойӣнаи тасвирами ман

محو یک نقش چو آیینه تصویرم من

Мурғ бепар ба чаҳ умеди қафасро шаканд ?

مرغ بی پر به چه امید قفس را شکند؟

Варна дилтанги азин олами дилгирами ман

ورنه دلتنگ ازین عالم دلگیرم من

Дод ором дар оғӯш ҳадаф хоҳам дод

داد آرام در آغوش هدف خواهم داد

Дар кмонхонаҳи афлок агар тирами ман

در کمانخانه افلاک اگر تیرم من

Нашавад дидаи ман боз чу бодом ба санг

نشود دیده من باز چو بادام به سنگ

Бас ки аз дидани авзоъи ҷаҳони сайрами ман

بس که از دیدن اوضاع جهان سیرم من

Рости гуфтории ман рояти иқбол ман аст

راست گفتاری من رایت اقبال من است

Ҳамчуи субҳ аз нафаси сидқ , ҷаҳонгирами ман

همچو صبح از نفس صدق، جهانگیرم من

Дар ва девор шавад болу пари ваҳшати ман

در و دیوار شود بال و پر وحشت من

Нест аз ғифлат агар дар паии таъмирами ман

نیست از غفلت اگر در پی تعمیرم من

Ҳаст бо мардуми девонаи сару кори маро

هست با مردم دیوانه سر و کار مرا

Дили ҳамон Тифл мизоҷаст агар перами ман

دل همان طفل مزاج است اگر پیرم من

Баҳри озодии ман шаби ҳама шаб ме нолад

بهر آزادی من شب همه شب می نالد

Бас ки аз бе гунаҳии бор ба занҷирами ман

بس که از بی گنهی بار به زنجیرم من

Гарчи соиб шавад аз ман гиреҳи олами боз

گرچه صائب شود از من گره عالم باز

Оҷизи қӯти сари панҷаи тақдирами ман

عاجز قوت سر پنجه تقدیرم من