Лаб ба Нитсаон накушояд садафи дидаи ман

لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

Лангари баҳр буд гавҳари санҷидаи ман

لنگر بحر بود گوهر سنجیده من

Аз пари коҳи ҷаҳони ҳиммати ман мустағнӣ аст

از پر کاه جهان همت من مستغنی است

Илтиҷои пеши хасисони набарди дидаи ман

التجا پیش خسیسان نبرد دیده من

Дили озоди ману гирди алойиқ , ҳайҳот

دل آزاد من و گرد علایق، هیهات

Хор хӯн мехӯрд аз домани барчӣдаи ман

خار خون می خورد از دامن برچیده من

Барқ бо сӯхтаи хирман чаҳ тавонад кардан ?

برق با سوخته خرمن چه تواند کردن؟

Ғами олам чаҳ кунад бо дили ғами дидаи ман ?

غم عالم چه کند با دل غم دیده من؟

Нисбати ман ба ғизолон сбксир хатост

نسبت من به غزالان سبکسیر خطاست

Нарасад сайл ба гирди дили Роми дидаи ман

نرسد سیل به گرد دل رم دیده من

Мужда вақтаст ки чун мӯри براردи пурвабол

مژده وقت است که چون مور برآرد پروبال

Бас ки аз шавқи ту парвоз кунад дидаи ман

بس که از شوق تو پرواز کند دیده من

Ба насимии зи ҳам авроқи дилам май резад

به نسیمی ز هم اوراق دلم می ریزد

Ба таъаммули гузар аз нахли хазони дидаи ман

به تأمل گذر از نخل خزان دیده من

Бар сари ҳарфи мёриди дили танги маро

بر سر حرف میارید دل تنگ مرا

Мгшоииди сари номаи печидаи ман

مگشایید سر نامه پیچیده من

Хоби сангини ман аз об гаронтар гардид

خواب سنگین من از آب گرانتر گردید

Занги ойӣна буд сабзаи хобидаи ман

زنگ آیینه بود سبزه خوابیده من

намекунад ҷилваи пероҳани Юсуфи соиб

می کند جلوه پیراهن یوسف صائب

Пеши соҳиби назарони дидаи пӯшидаи ман

پیش صاحب نظران دیده پوشیده من