намекунад он ки алоҷи дили бечораи ман

می کند آن که علاج دل بیچاره من

Кош медошт хабар аз дили овораи ман

کاش می داشت خبر از دل آواره من

Аз тамошои ду олам нашавад сайри нигоҳ

از تماشای دو عالم نشود سیر نگاه

Ҳар ки гардид бдомўз ба назораи ман

هر که گردید بدآموز به نظاره من

Бас ки сероб шуд аз гиряи ман , ме ояд

بس که سیراب شد از گریه من، می آید

Кори санги яда аз муҳраи гаҳвораи ман

کار سنگ یده از مهره گهواره من

Бодаи оташ , пари парвона буд пардаи шарм

باده آتش، پر پروانه بود پرده شرم

Ин суханро бичашонед ба михўораҳи ман

این سخن را بچشانید به میخواره من

Соиб аз аҳли вафо пок шуд офоқ ва ҳануз

صائب از اهل وفا پاک شد آفاق و هنوز

Аз ҷафо сайр нашуд ёри ҷФокораҳи ман

از جفا سیر نشد یار جفاکاره من