Ғунча аз бода нагардад гули хамёзаи ман

غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

Чашми махмур буд риштаи шерозаи ман

چشم مخمور بود رشته شیرازه من

На з зуҳдаст агар лаб нагузорам ба шароб

نه ز زهدست اگر لب نگذارم به شراب

Соғарӣ нест дарин базм ба андозаи ман

ساغری نیست درین بزم به اندازه من

Аз кавокиб нашавад дафъи хуморам чун субҳ

از کواکب نشود دفع خمارم چون صبح

Ратл хуршед кунад чораи хамёзаи ман

رطل خورشید کند چاره خمیازه من

Чун шавад гарми сафари калаки сухани пардозам

چون شود گرم سفر کلک سخن پردازم

Нарасад барқи сбксир ба ҷмозаҳи ман

نرسد برق سبک‌سِیر به جمّازه من

Суханоне ки азон тоза шудӣ ҷони куҳан

سخنانی که ازآن تازه شدی جان کهن

Гашти тақвими куҳан аз сухани тозаи ман

گشت تقویم کهن از سخن تازه من

Гарчи зи оҳистагии овози маро кас нишнид

گرچه زآهستگی آواز مرا کس نشنید

Гӯш то гӯши ҷаҳон пар шуд аз овозаи ман

گوش تا گوش جهان پر شد از آوازه من

Номарогар чаман хулд кунад нест аҷаб

نامه را گر چمن خلد کند نیست عجب

Сабз шуд хомаи хушк аз сухани тозаи ман

سبز شد خامه خشک از سخن تازه من

Шавад аз бе хабарии ҷамъи ҳавосами соиб

شود از بی خبری جمع حواسم صائب

Хати паймона буд риштаи шерозаи ман

خط پیمانه بود رشته شیرازه من