Дилнишинаст зи баси гӯшаи ғмхонаҳи ман

دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

намеравад рӯ ба қафои сайли зи вайронаи ман

می رود رو به قفا سیل ز ویرانه من

Надиҳади тан ба кашокаши дили девонаи ман

ندهد تن به کشاکش دل دیوانه من

Чун камони зӯр буд қуфл дар хонаи ман

چون کمان زور بود قفل در خانه من

Боди дастии гиреҳ аз хирмани ман вокрдаҳ аст

باد دستی گره از خرمن من واکرده است

Ҷамъ дар ҳавсила мӯр шавад донаи ман

جمع در حوصله مور شود دانه من

намешавад нахли барӯманди сбкбор аз санг

می شود نخل برومند سبکبار از سنگ

Сухани сахт гарон нест ба девонаи ман

سخن سخت گران نیست به دیوانه من

Манам он тоири Роми хӯрдаи зи парвоз ки шуд

منم آن طایر رم خورده ز پرواز که شد

Резиши болу пари хеши прихонаҳи ман

ریزش بال و پر خویش پریخانه من

Ғофил аз ҳақ ба гирифторӣ дунё нашавам

غافل از حق به گرفتاری دنیا نشوم

Гиреҳи дом буд сбҳаҳи сад донаи ман

گره دام بود سبحه صد دانه من

Шамъи саргарми з бетобӣ ман ме гардад

شمع سرگرم ز بی تابی من می گردد

Гардиши ҷом буд гардиши парвонаи ман

گردش جام بود گردش پروانه من

Чархи сангини дил агар теғ ба фарқами борад

چرخ سنگین دل اگر تیغ به فرقم بارد

Сояи бед буд бар сари девонаи ман

سایه بید بود بر سر دیوانه من

Нест бе чошнии меҳру муҳаббати суханам

نیست بی چاشنی مهر و محبت سخنم

Гӯшро танг шукр мекунад афсонаи ман

گوش را تنگ شکر می کند افسانه من

намешавад сӯрати девори зи ҳайрати соиб

می شود صورت دیوار ز حیرت صائب

Ҳар ки ояд ба тамошои снмхонаҳи ман

هر که آید به تماشای صنمخانه من