Гӯ макун соя касе бар сари девонаи ман

گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

Пардаи чашм ғизоласт сияҳи хонаи ман

پرده چشم غزال است سیه خانه من

Гирд ҳастӣ нишастааст ба кошонаи ман

گرد هستی نشسته است به کاشانه من

намеравад сайли сбкбори зи вайронаи ман

می رود سیل سبکبار ز ویرانه من

Барқ ҷое ки зи хирман ба тағофул гузарад

برق جایی که ز خرمن به تغافل گذرد

Ба чаҳ умед барояд зи замини донаи ман ?

به چه امید برآید ز زمین دانه من؟

Баҳрро мавҷ ба занҷир иқомат накушуд

بحر را موج به زنجیر اقامت نکشد

Чаҳ кунад силсила бо шӯриши девонаи ман ?

چه کند سلسله با شورش دیوانه من؟

Гарчи ин майкада аз хӯн ҷигар лабрезаст

گرچه این میکده از خون جگر لبریزست

Бода Эй нест ба андозаи паймонаи ман

باده ای نیست به اندازه پیمانه من

Ҳар забонӣ ки азуи заҳри маломати резад

هر زبانی که ازو زهر ملامت ریزد

Сояи бед буд бар сари девонаи ман

سایه بید بود بر سر دیوانه من

намекашад домани раъноеи фонӯс ба хок

می کشد دامن رعنایی فانوس به خاک

Шамъ дар ҳасрати хокистари парвонаи ман

شمع در حسرت خاکستر پروانه من

Дидаи шери чароғи сари болин ман аст

دیده شیر چراغ سر بالین من است

Пардаи чашм ғизоласт сияҳи хонаи ман

پرده چشم غزال است سیه خانه من

Фориғ аз дардисар ҳастӣ ноқис гардад

فارغ از دردسر هستی ناقص گردد

Ҳар ки молад ба ҷабини сандали бтхонаҳи ман

هر که مالد به جبین صندل بتخانه من

Соиб аз ҳавсила ҳуш барояд фарёд

صائب از حوصله هوش برآید فریاد

Чун барояд зи ҷигари нолаи мастонаи ман

چون برآید ز جگر ناله مستانه من