Ғам дунё набӯд дар дили девонаи ман

غم دنیا نبود در دل دیوانه من

Девро роҳ набошад ба прихонаҳи ман

دیو را راه نباشد به پریخانه من

Ману сирии зи ақиқи лаби хубон , ҳайҳот

من و سیری ز عقیق لب خوبان، هیهات

Хушктар мешавад аз май лаби паймонаи ман

خشکتر می شود از می لب پیمانه من

Бар сияҳи хонаи Лайлӣ назд барқи ӣнҷо

بر سیه خانه لیلی نزد برق اینجا

Ба чаҳ умед кунад нашаву намои донаи ман

به چه امید کند نشو و نما دانه من

намекунад сайли Фромши сафари дарё ро

می کند سیل فرامش سفر دریا را

Дилнишинаст зи баси гӯшаи вайронаи ман

دلنشین است ز بس گوشه ویرانه من

Аз гуҳари ҳавсила баҳр намегардад танг

از گهر حوصله بحر نمی گردد تنگ

Санги Тифлон чаҳ кунад бо дили девонаи ман ?

سنگ طفلان چه کند با دل دیوانه من؟

Кӣ шавад ҷомаи фонӯси ҳиҷоби ману шамъ ?

کی شود جامه فانوس حجاب من و شمع؟

Парда шарм нашуд монеъи парвонаи ман

پرده شرم نشد مانع پروانه من

Аз фурӯғаши ҷигари абр гиребон зад чок

از فروغش جگر ابر گریبان زد چاک

Бо садаф то чаҳ кунад гавҳари икдонаҳи ман

با صدف تا چه کند گوهر یکدانه من

Хам майро ки замини гири гронҷонӣ ҳост

خم می را که زمین گیر گرانجانی هاست

Осмон сайр кунад наъраи мастонаи ман

آسمان سیر کند نعره مستانه من

Оқибати пери хароботи з бе парвое

عاقبت پیر خرابات ز بی پروایی

Рехти пеши бт май сбҳаҳи сад донаи ман

ریخت پیش بط می سبحه صد دانه من

Нест мумкин ки набозад дилу дайнро соиб

نیست ممکن که نبازد دل و دین را صائب

Ҳар ки ояд ба тамошои снмхонаҳи ман

هر که آید به تماشای صنمخانه من