Нест имрӯзи зи мижгони гҳроФшонии ман

نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

Гиря шастааст ба тифлии хати пешонии ман

گریه شسته است به طفلی خط پیشانی من

Зулф чун ҳошия бар гирд сараш ме гардад

زلف چون حاشیه بر گرد سرش می گردد

Дар китобӣ ки буд шарҳи парешонеи ман

در کتابی که بود شرح پریشانی من

Чун раги санг , замини гири гарон парвозӣ аст

چون رگ سنگ، زمین گیر گران پروازی است

Мижа дар дидаи осӯдаи ҳайронии ман

مژه در دیده آسوده حیرانی من

намедиҳад ҳайрати саршори ман аз ҳасани ту ёд

می دهد حیرت سرشار من از حسن تو یاد

Рутбаи ганҷ аёнаст зи вайронии ман

رتبه گنج عیان است ز ویرانی من

Ҳар чаҳ дар хотир ман мегузарад ме донанд

هر چه در خاطر من می گذرد می دانند

Содагии оина бастааст ба пешонии ман

سادگی آینه بسته است به پیشانی من

Дар хазони нолаи рангин баҳорон доранд

در خزان ناله رنگین بهاران دارند

Булбулони чаман аз силсилаи ҷанбонеи ман

بلبلان چمن از سلسله جنبانی من

Шуълаи шӯх ба фонӯс муқайяд нашавад

شعله شوخ به فانوس مقید نشود

Атласи чарх буд доғи зи урёнии ман

اطلس چرخ بود داغ ز عریانی من

Шарар аз санг бурун омад ва ман дар хобам

شرر از سنگ برون آمد و من در خوابم

Санг бар сина занад дили зи гронҷонии ман

سنگ بر سینه زند دل ز گرانجانی من

Гарчи талхаст дарин боғи мазоқами соиб

گرچه تلخ است درین باغ مذاقم صائب

Гӯши гул , танг шукр шуд зи ғзлхўонии ман

گوش گل، تنگ شکر شد ز غزلخوانی من