Нашавад доми раҳами ҷилва ҳартар доман

نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

намекашад муваҷҷаҳи ман аз кафи кавсари доман

می کشد موجه من از کف کوثر دامن

Бо ҷигари сӯхтагони суҳбати ман даргирад

با جگر سوختگان صحبت من درگیرد

Назанам ҳамчуи шарари даст ба ҳар трдомн

نزنم همچو شرر دست به هر تردامن

Нест як шаб ки ба қасди дили миноеи ман

نیست یک شب که به قصد دل مینایی من

Осмони санг кавокиб накунад дар доман

آسمان سنگ کواکب نکند در دامن

Даст дар домани хуршеди сбксир назд

دست در دامن خورشید سبکسیر نزد

Бар камар ҳар ки назд чун маи анвари доман

بر کمر هر که نزد چون مه انور دامن

Ҳар ки хоҳад ки дарин боғ сарафроз шавад

هر که خواهد که درین باغ سرافراز شود

Пой чун сарви ҳамон ба ки кашад дар доман

پای چون سرو همان به که کشد در دامن

То гулӣ бар сар шохаст дарин ибратгоҳ

تا گلی بر سر شاخ است درین عبرتگاه

Назанад бар камари ин торами ахзари доман

نزند بر کمر این طارم اخضر دامن

Ҷилва нашаву намо бе мадади ғайр хуш аст

جلوه نشو و نما بی مدد غیر خوش است

намекашад сарви ман аз миннати кавсари доман

می کشد سرو من از منت کوثر دامن

Панҷаи зӯри ҷунуни вақфи гиребон ман аст

پنجه زور جنون وقف گریبان من است

Ғунчаро чун нафитад чок ( ҳасад дар ) доман ?

غنچه را چون نفتد چاک (حسد در) دامن؟

Халқи хуши авд буд анҷумани мардон ро

خلق خوش عود بود انجمن مردان را

Чун занон паҳн макун бар сари миҷмари доман

چون زنان پهن مکن بر سر مجمر دامن

Он қадри хомаи соиб гҳроФшонӣ кард

آنقدر خامه صائب گهرافشانی کرد

Ки шуд аз гавҳар ӯ хоки тавонгари доман

که شد از گوهر او خاک توانگر دامن