Ашки хунин на з ҳар об ва гул ояд берун

اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

Ин гул аз домани саҳроӣ дил ояд берун

این گل از دامن صحرای دل آید بیرون

Солҳо ғӯта ба хуноби ҷигар бояд хӯрд

سالها غوطه به خوناب جگر باید خورد

То зи дили як нафас муътадил ояд берун

تا ز دل یک نفس معتدل آید بیرون

намеравад мунфаил аз маҷлиси мисатони хуршед

می رود منفعل از مجلس مستان خورشید

Ҳар ки нохондаи даройад хаҷал ояд берун

هر که ناخوانده درآید خجل آید بیرون

Нест мумкин ки зи ҳмсҳбтии оби равон

نیست ممکن که ز همصحبتی آب روان

Сарвро пои иқомати з гул ояд берун

سرو را پای اقامت ز گل آید بیرون

Шишаи чарх ба ҷони сахтӣ худ ме нозад

شیشه چرخ به جان سختی خود می نازد

Чаҳ тамошост ки он сангдил ояд берун !

چه تماشاست که آن سنگدل آید بیرون!

Пардаи доғ даридани гул бе зрФиҳост

پرده داغ دریدن گل بی ظرفیهاست

Лола аз турбати мо мунфаил ояд берун

لاله از تربت ما منفعل آید بیرون

Чаҳ кунад оташи дӯзах ба ҷигари сӯхта Эй

چه کند آتش دوزخ به جگر سوخته ای

Ки зи девони қиёмат хаҷал ояд берун

که ز دیوان قیامت خجل آید بیرون

Тан прессатон ҳамаи машғӯл тамошоӣ худанд

تن پرستان همه مشغول تماشای خودند

То ки аз худ ба тамошоӣ дил ояд берун ?

تا که از خود به تماشای دل آید بیرون؟

Бигузар аз дардисари сӯзани исои соиб

بگذر از دردسر سوزن عیسی صائب

Ғам на хорӣаст ки аз пой дил ояд берун

غم نه خاری است که از پای دل آید بیرون