Хори ғам аз дили ушшоқ кам ояд берун

خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

Чун азин шъаҳи ситони хор ғам ояд берун ?

چون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟

Ҷавҳар аз теғи баради синаи гармӣ ки марост

جوهر از تیغ برد سینه گرمی که مراست

Моҳӣ аз қулзуми мо бедирам ояд берун

ماهی از قلزم ما بی درم آید بیرون

Сидқ дар сина ҳар кас ки чароғи афрӯзад

صدق در سینه هر کس که چراغ افروزد

Аз даҳонаш нафас субҳдам ояд берун

از دهانش نفس صبحدم آید بیرون

Бар сияҳи бахтии арбоб сухан ме гиряд

بر سیه بختی ارباب سخن می گرید

Нолае каз дили чок қалам ояд берун

ناله ای کز دل چاک قلم آید بیرون

Зинда шуд олимӣ аз хандаи ҷонпарвар ӯ

زنده شد عالمی از خنده جان پرور او

Ки гумон дошт вуҷӯд аз адам ояд берун ?

که گمان داشت وجود از عدم آید بیرون؟

Рӯй агар дар ҳарам каъба кунад ғамза ӯ

روی اگر در حرم کعبه کند غمزه او

Сайд бо теғу кафан аз ҳарам ояд берун

صید با تیغ و کفن از حرم آید بیرون

Синаи чок , раҳи қофила ғам бӯда аст

سینه چاک، ره قافله غم بوده است

Дили мо хуш ки азин рахна ғам ояд берун

دل ما خوش که ازین رخنه غم آید بیرون

Дар канъони нгшоинд ба рӯйиши ихвон

در کنعان نگشایند به رویش اخوان

Юсуф аз Миср агар бедирам ояд берун

یوسف از مصر اگر بی درم آید بیرون

Ҳирси доим чу саги ҳарзаи мирс дар сафараст

حرص دایم چو سگ هرزه مرس در سفرست

Сабр ширӣаст ки аз беша кам ояд берун

صبر شیری است که از بیشه کم آید بیرون

Боддстони гиреҳ аз кӣсаи кони нгшоинд

باددستان گره از کیسه کان نگشایند

Зар чу гул аз кафи аҳл карам ояд берун

زر چو گل از کف اهل کرم آید بیرون

Соиби он шӯх ба хӯбӣ шавад ангушти намо

صائب آن شوخ به خوبی شود انگشت نما

Чун маи нав агар аз хона кам ояд берун

چون مه نو اگر از خانه کم آید بیرون