Ҳазар кун аз арақ рӯй лолаи рухсорон

حذر کن از عرق روی لاله رخساران

Ки мекунад ба дили санги рахнаи ин борон

که می کند به دل سنگ رخنه این باران

Ду чашми шӯхи ту бо икдгр наме созанд

دو چشم شوخ تو با یکدگر نمی سازند

Ки дар харобии ҳам икдлнди михўорон

که در خرابی هم یکدلند میخواران

Ҳамеша доғи дили дардманди ман тоза аст

همیشه داغ دل دردمند من تازه است

Ки шаб хамӯш нагардад чароғи беморон

که شب خموش نگردد چراغ بیماران

Марои зи гиря чаҳ ҳосил , ки чоки синаи абр

مرا ز گریه چه حاصل، که چاک سینه ابر

Руфӯпазир нагардад ба риштаи борон

رفوپذیر نگردد به رشته باران

Аннан ба тӯли амл май диҳӣ , наме доне

عنان به طول امل می دهی، نمی دانی

Ки мағз одамиёнаст ризқи ин морон

که مغز آدمیان است رزق این ماران

з ҳамРаҳон гронбор худ машав ғофил

ز همرهان گرانبار خود مشو غافل

Марви зи қофилаҳо пеш чун сбкборон

مرو ز قافله ها پیش چون سبکباران

Гуноҳ бода прессатон ба тавба наздик аст

گناه باده پرستان به توبه نزدیک است

Худо паноҳ диҳад аз ғурури ҳушёрон !

خدا پناه دهد از غرور هشیاران!

Ба об теғ шавад шастаи оқибати соиб

به آب تیغ شود شسته عاقبت صائب

Ғубори хоби зи чашму дили ситамкорон

غبار خواب ز چشم و دل ستمکاران