Сухани зи меҳру вафо бо ту бе вафои гуфтан

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

Буд ба гӯши гарони ҳарф бе садои гуфтан

بود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

На ончунон ту ба бегонагии баромада Эй

نه آنچنان تو به بیگانگی برآمده ای

Ки дар либоси тавон ҳарфи ошнои гуфтан

که در لباس توان حرف آشنا گفتن

Ба дод ман барис эй кофари хдонотрс

به داد من برس ای کافر خداناترس

Ки монда шуд нафасам аз худои худои гуфтан

که مانده شد نفسم از خدا خدا گفتن

Тараҳҳумаст бар он бе забони базми висол

ترحم است بر آن بی زبان بزم وصال

Ки як сухани натавонад ба муддаои гуфтан

که یک سخن نتواند به مدعا گفتن

Шикоятӣ ки зи гуфтани яке ҳазор шавад

شکایتی که ز گفتن یکی هزار شود

Ҳазор бор ба аз гуфтанаст нои гуфтан

هزار بار به از گفتن است نا گفتن

Тасаллӣ аз ду лабаш чун шавам ба як дашном ?

تسلی از دو لبش چون شوم به یک دشنام؟

Ки талх , қанд мукаррар шавад зи вои гуфтан

که تلخ، قند مکرر شود ز وا گفتن

Дил гирифта шавад боз аз ҳавохоҳон

دل گرفته شود باز از هواخواهان

Хушаст ғунчаи сифати роз бо сабои гуфтан

خوش است غنچه صفت راز با صبا گفتن

Паноҳи гир ба дороломони хомӯшӣ

پناه گیر به دارالامان خاموشی

Туро ки нест муяссари сухани баҷои гуфтан

ترا که نیست میسر سخن بجا گفتن

Чаҳ ҳоҷатаст ба иҷмоъ , ҷӯади холисро ?

چه حاجت است به اجماع، جود خالص را؟

Барои ном буд халқро салои гуфтан

برای نام بود خلق را صلا گفتن

Ба шишаи хона умр худаст санг задан

به شیشه خانه عمر خودست سنگ زدن

зи мумсикии сухани сахт бо гадои гуфтан

ز ممسکی سخن سخت با گدا گفتن

Азон шикаста шавад нафас вазин шавад мағрур

ازان شکسته شود نفس وزین شود مغرور

Ҳиҷои халқ буд беҳтар аз санои гуфтан

هجای خلق بود بهتر از ثنا گفتن

Чигуна нисбати дарвеш ба ма кунам соиб ?

چگونه نسبت درویش به مه کنم صائب؟

Марои забон чу нагардад ба носазои гуфтан

مرا زبان چو نگردد به ناسزا گفتن