Ба дарду доғи тавон гашти комёби сухан

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

Ба қадари гиря ва оҳаст обу тоби сухан

به قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Забони хома ба бонг баланд ме гуяд

زبان خامه به بانگ بلند می گوید

Ки мешавад зи дили чоки фатҳи боби сухан

که می شود ز دل چاک فتح باب سخن

Гулобҳо агар аз офтоб талх шаванд

گلابها اگر از آفتاب تلخ شوند

зи сӯзи ишқ буд талхии гулоби сухан

ز سوز عشق بود تلخی گلاب سخن

Сухан ки шӯри қиёмати зи дили нингизд

سخن که شور قیامت ز دل نینگیزد

Ба кеши зинда дилон нест дар ҳисоби сухан

به کیش زنده دلان نیست در حساب سخن

Ба ҷайби каши сари даъвӣ ки аз раги гардан

به جیب کش سر دعوی که از رگ گردن

Нагаштааст касе молики алрқоби сухан

نگشته است کسی مالک الرقاب سخن

Чу моҳи ид ба ангушт май намояндаш

چو ماه عید به انگشت می نمایندش

Сбкрўӣ ки нафаси сӯхт дар рикоби сухан

سبکروی که نفس سوخت در رکاب سخن

Шавад ба мӯии шикофони хурдаи байни маълум

شود به موی شکافان خرده بین معلوم

Сухани шиносӣ ҳар каси зи интихоби сухан

سخن شناسی هر کس ز انتخاب سخن

зи марг , рӯз суханвар намешавад торик

ز مرگ، روز سخنور نمی شود تاریک

Ки безавол буд нури офтоби сухан

که بی زوال بود نور آفتاب سخن

Ба қадар ончӣ кунанд ӣстодагӣ дар фикр

به قدر آنچه کنند ایستادگی در فکر

Ҷаҳони навард ба он қадр гардад оби сухан

جهان نورد به آنقدر گردد آب سخن

з дил меар наснҷидаи ҳарфро ба забон

ز دل میار نسنجیده حرف را به زبان

Ки ҳаст ҷавҳари ин теғи печу тоби сухан

که هست جوهر این تیغ پیچ و تاب سخن

зи тираи рӯзии аҳли сухан буд равшан

ز تیره روزی اهل سخن بود روشن

Ки нест оби ҳаётӣ ба ғайри оби сухан

که نیست آب حیاتی به غیر آب سخن

Чу хома дар даҳани теғ обдор равад

چو خامه در دهن تیغ آبدار رود

Сиёҳ маст шавад ҳар ки аз шароби сухан

سیاه مست شود هر که از شراب سخن

Ниқоби сӯз буд ҳасани оташини рӯйон

نقاب سوز بود حسن آتشین رویان

Ба зер абр намемонад офтоби сухан

به زیر ابر نمی ماند آفتاب سخن

Ба ним ҷуръаи қалами сар ба ҷой пой гузошт

به نیم جرعه قلم سر به جای پای گذاشت

з май зиёда буд мастии шароби сухан

ز می زیاده بود مستی شراب سخن

Шикори мардуми кӯтаҳ назар наме гардад

شکار مردم کوته نظر نمی گردد

Фитодааст баланди ошёни уқоби сухан

فتاده است بلند آشیان عقاب سخن

Ба ним чашм задан май дӯд ба гирди ҷаҳон

به نیم چشم زدن می دود به گرد جهان

Чу оби Хизри замин гир нест оби сухан

چو آب خضر زمین گیر نیست آب سخن

Зиёдааст зи фарзанди файзи ҳасани ғариб

زیاده است ز فرزند فیض حسن غریب

Марои з фикр баровард интихоби сухан

مرا ز فکر برآورد انتخاب سخن

Татаббуъи сухан обдор кун соиб

تتبع سخن آبدار کن صائب

Марви зи роҳ ба ҳар муваҷҷаҳи сароби сухан

مرو ز راه به هر موجه سراب سخن