Марои зи лолаи чароғ назар шавад равшан

مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

зи қурби сӯхтаи ҷонон шарар шавад равшан

ز قرب سوخته جانان شرر شود روشن

Чу оташи ҷигари лаъл , безавол буд

چو آتش جگر لعل، بی زوال بود

Чароғ ҳар ки ба хӯн ҷигар шавад равшан

چراغ هر که به خون جگر شود روشن

зи баси гирифтаи зи нодӣданӣ шудааст дилам

ز بس گرفته ز نادیدنی شده است دلم

зи занг , оинаам бештар шавад равшан

ز زنگ، آینه ام بیشتر شود روشن

зи ҳарфи сарди дили мо чу ғунча бигушоед

ز حرف سرد دل ما چو غنچه بگشاید

Чароғи мо ба насим саҳар шавад равшан

چراغ ما به نسیم سحر شود روشن

Дилӣ ки тираи зи авзоъи рӯзгор шуда аст

دلی که تیره ز اوضاع روزگار شده است

Дар офтоби қиёмат магар шавад равшан

در آفتاب قیامت مگر شود روشن

Ба грмхўнии ман хаста Эй надорад ишқ

به گرمخونی من خسته ای ندارد عشق

Чу шамъ аз раги ман нештар шавад равшан

چو شمع از رگ من نیشتر شود روشن

Гиреҳи зи кори дил ман шавад ба обилаи боз

گره ز کار دل من شود به آبله باز

Чунон ки чашми садаф аз гуҳар шавад равшан

چنان که چشم صدف از گهر شود روشن

Накард гармии парвоз бепару болам

نکرد گرمی پرواز بی پر و بالم

Куҷои зи шамъи марои бол ва пар шавад равшан ?

کجا ز شمع مرا بال و پر شود روشن؟

Дарин муҳӣти Аннанро кашида дор чу мавҷ

درین محیط عنان را کشیده دار چو موج

Ки аз астодгии об гуҳар шавад равшан

که از استادگی آب گهر شود روشن

Чароғ ҳар ки зи дилҳои гарми афрӯзад

چراغ هر که ز دلهای گرم افروزد

зи остини сабо бештар шавад равшан

ز آستین صبا بیشتر شود روشن

зи рашки ҳасани глўсўз ёр нест баъӣд

ز رشک حسن گلوسوز یار نیست بعید

Чу шамъи сабз агар нешикар шавад равшан

چو شمع سبز اگر نیشکر شود روشن

зи умри қисмат мо нест ҷузи замони видоъ

ز عمر قسمت ما نیست جز زمان وداع

Чу он чароғ ки вақт саҳар шавад равшан

چو آن چراغ که وقت سحر شود روشن

Нарафт тирагӣ аз дил ба саъии мо соиб

نرفت تیرگی از دل به سعی ما صائب

Магари зи партави аҳл назар шавад равшан

مگر ز پرتو اهل نظر شود روشن