Назар ба зулфу хати он биҳишт симо кун

نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

Шикастаи қалами сунъро тамошо кун

شکسته قلم صنع را تماشا کن

Машав ғубори дили халқ чун китобати хушк

مشو غبار دل خلق چون کتابت خشک

Ба аҳли ишқ дар айёми хат мудоро кун

به اهل عشق در ایام خط مدارا کن

Пиёла аз қадаҳи лола ме тавон кардан

پیاله از قدح لاله می توان کردن

Бигир гардани миноу рӯ ба саҳро кун

بگیر گردن مینا و رو به صحرا کن

наме тавон дили сад чокро ба сӯзан дӯхт

نمی توان دل صد چاک را به سوزن دوخت

Алоҷи рахнаи дилро ба дард саҳбо кун

علاج رخنه دل را به درد صهبا کن

Машав муқайяди ҳамроҳ агар чаҳ тавфиқ аст

مشو مقید همراه اگر چه توفیق است

Сафари ҷаридаи азин хокдон чу исо кун

سفر جریده ازین خاکدان چو عیسی کن

Мис аз муомилаи кимиё зиён накунад

مس از معامله کیمیا زیان نکند

Вуҷӯди ноқиси худро ба ҳеҷ савдо кун

وجود ناقص خود را به هیچ سودا کن

Хилофи нафаси калид дар биҳишт буд

خلاف نفس کلید در بهشت بود

Ба ҳар чаҳ нафас тавалло кунад тбро кун

به هر چه نفس تولا کند تبرا کن

Ҷамоли Юсуфӣ аз калаки сунъ май резад

جمال یوسفی از کلک صنع می ریزد

Ҳамин ту дидаи Юсуфи шинос пайдо кун

همین تو دیده یوسف شناس پیدا کن

Ба кӯҳи сабри тавон ҷону мавҷи ҳодисаи барад

به کوه صبر توان جان و موج حادثه برد

Барои киштии худ лангарӣ муҳайё кун

برای کشتی خود لنگری مهیا کن

Наҳанги ишқ ба ҳар чашма Эй наме гунҷад

نهنگ عشق به هر چشمه ای نمی گنجد

зи коўкоўи дили хешро чу дарё кун

ز کاوکاو دل خویش را چو دریا کن

Баҳона ҷӯаст ҳаё дар ниқоби пӯшидан

بهانه جوست حیا در نقاب پوشیدن

Ба эҳтиёт ба рухсор ӯ назар во кун

به احتیاط به رخسار او نظر وا کن

Хумору ншأаҳи зи як чашма об ме нӯшанд

خمار و نشأه ز یک چشمه آب می نوشند

Ба дарду софи ҷаҳони синаро мусаффо кун

به درد و صاف جهان سینه را مصفا کن

наме тавон ба қадами қатъи осмон ҳо кард

نمی توان به قدم قطع آسمان ها کرد

зи шавқ , болу парӣ чун насим пайдо кун

ز شوق، بال و پری چون نسیم پیدا کن

Ҳарифи обилаи дил наме шӯии соиб

حریف آبله دل نمی شوی صائب

зи тангнои садаф рӯй худ ба дарё кун

ز تنگنای صدف روی خود به دریا کن